We hebben de laatste tijd wat problemen met het weblog gehad, en hopen dat nu alles weer goed is. Eric kan aan de stats zien dat het weblog nog steeds door veel mensen wordt gelezen, en bij deze doen we een kleine inventarisatie: wil je een berichtje achterlaten als je ons weblog nog steeds leest? Er valt jammer genoeg niets te winnen, maar het zou leuk zijn om al die ‘lurkers’ eens in cyberspace te ‘ontmoeten’.
Na ons bezoek aan Nederland zijn we weer met frisse moed begonnen aan ons werk op het landje en op school/in de office. We genieten weer erg van de rust en ruimte, schone lucht, lentebloemen en natuurlijk van de dieren. We zijn nu eindelijk in de fase van ons plan aangekomen waar we ons voornamelijk richten op een paar laatste grote jobs, zoals de automatische irrigatie van de groententuin en de voortuin, plinten en vensterbanken in het huis, en het onderhoud van ons natuurgebied. Verder gaat het onderhoud van huis, tuin en landje gewoon door. We bereiden ons voor op het ‘fire season’, van december tot mei. Dat houdt in dat we het gras heel kort houden, blaadjes harken, bomen snoeien en zorgen dat het rook alarm goed werkt.
En we werken natuurlijk allebei ook hard. Kortom: genieten, maar ook druk. The story of our life.
We sluiten maar weer eens af met een paar impressies: een leuke verrassing uit de groententuin, Phoebe die als een prinses op de erwt graag bovenop de stapel bedjes ligt, een leuke Huntsman spin in de kamer en de kippen die voor het eerst ‘free range’ mochten.
Een fijne week gewenst! Laat je een berichtje achter?

Onze reis naar Nederland zit er weer op, maar we hebben heel veel fijne herinneringen meegenomen. We zijn sinds woensdag allebei weer aan het werk en alles is weer ‘normaal’. De hondjes waren erg blij dat we terug waren, maar ze missen de housesitters wel. Ze mogen nu namelijk niet meer op de bank slapen en lekkere snacks eten. Jammer!
Een paar impressies van Nederland, Parijs en familie.

Wij zijn weer thuis! Na een hele lange reis zijn we nu weer heerlijk thuis bij de hondjes, kipjes en ons prachtige huisje. Wat hebben we het fijn gehad, en wat was iedereen lief voor ons! Binnenkort een update met foto’s, nu nog even toegeven aan de jet-lag. Hoewel het al over zevenen is en we zijn nog steeds op…..

Terwijl wij ons voorbereiden op de reis naar Nederland, is het hier inmiddels echt lente geworden. Het is bijna jammer om weg te gaan en de bloemen, vogels en kleine kangaroetjes te missen. Gelukkig zal het in Nederland wel heerlijk herfstweer zijn (duimen allemaal!) met een lekker zonnetje, prachtige herfstkleuren en niet al te koud. Toch?
Een paar impressies van een Aussie lente:

We zijn ons ervan bewust dat het de laatste tijd wel erg stil is op ons weblog. Dat heeft een hele simpele reden: we hebben het druk. Niet een klein beetje druk, maar ‘flat out’ druk, zoals ze dat hier zo mooi zeggen. Ik (Sonja) werk deze term fulltime omdat mijn collega ziek is, en Eric werkt natuurlijk de weekenden maar ook doordeweeks. Dus er blijft niet veel tijd over voor andere dingen. Komt nog bij dat we een enorme lijst hebben met klussen die af moeten voordat we naar Nederland gaan, en dat is al over vier weken. Dus: stress!!! Gelukkig werkt het weer mee, het is heerlijk koel met pittige buien, prima voor de tuin. We werken dus nog even door zodat de oppassers het lekker rustig aan kunnen doen. Ze hebben erg veel zin in hun vakantie in ons huis, we hopen maar dat de honden en de kippen zich een beetje gedragen. We hebben erg veel zin in onze reis naar Nederland, en onze mini-vakantie in Parijs. Jammer alleen dat de vliegreis altijd zo vreselijk lang is…

Ons huis is gebouwd op een speciale plek. Samen met onze drie buren bezitten wij een gebied van 12ha dat ontwikkeld is als een natuurgebied. Gezamenlijk dragen wij de verantwoordelijkheid dat het natuurgebied onderhouden wordt. Er zijn allerlei regels en restricties maar het komt er eigenlijk op neer dat ons natuurgebied in een zo oorspronkelijk mogelijke staat moet blijven. Dus alleen bomen en struiken die oorspronkelijk in dit gebied groeien. We creeren zo ook een woongebied voor allerlei wilde dieren.

Sonja had een erg goed idee om ons natuurgebeid aan te melden bij Land for Wildlife, een project van een overheidsinstelling die zorgdraagt voor alle natuurgebieden, vergelijkbaarbaar met staatsbosbeheer in Nederland. Als je kwalificeert dan krijg je advies en word je geholpen met allelei dingen op het gebied van natuurbescherming.

Gisteren kregen we bezoek van een mevrouw van Land for Wildlife en ons natuurgebiedje is goedgekeurd. We hebben ons officiele bord al gekregen dat we aan het begin van ons natuurbegied moeten hangen. Binnenkort krijgen we ook een rapport met een beschrijving van ons natuurgebied met allerlei adviezen. Het was erg interessant en we hebben al heel veel tips gekregen. Een van de dingen die geadviseerd werd, is om niet alleen overdag maar ook ’s nachts met een zaklantaarn en nachtcamera op onderzoek uit te gaan om zo alle dieren in kaart te brengen. De meeste buideldieren zijn namelijk nachtdieren en de mevrouw van Land for Wildlife verwacht dat we aardig wat verschillende dieren zullen vinden. Wat wij bijvoorbeeld niet wisten is dat de zwarte kakatoes die we hier vrij vaak zien (en horen want ze maken een verschrikkelijk kabaal) erg zeldzame dieren zijn. Ook hebben we advies gekregen over de bomen en struiken die we moeten planten om nog meer dieren aan te trekken. Heel erg interessant allemaal.

We zijn erg trots dat we lid zijn van Land for Wildlife en we gaan druk aan de slag om ons natuurgebied te verbeteren.

Ze zijn er hoor, de dames K, F en C. We hebben ze vandaag pas gehaald, omdat we de kippenren maar niet op tijd klaar kregen. Want wat we al hadden verwacht kwam ook uit: Phoebe werd helemaal gek toen ze de kippen zag en rook. Hoewel de ren nog niet helemaal klaar is, kunnen de honden er tenmiste niet in. Ze probeerden het wel steeds hoor, om onder het gaas door te kruipen. Morgen gaat Eric de randen ingraven en dan stort hij er ook nog beton in, zodat er geen honden, vossen, slangen, lizards etc in kunnen. We houden de dames nog maar even in het kleine hok, kunnen ze rustig wennen aan hun nieuwe huis en die vervelende blaffende honden. De kipjes waren net al lekker aan het eten, drinken en rondscharrelen, het ziet er al heel gezellig uit. We kunnen niet wachten op het eerste ei!
Vanavond moeten we de dames leren om het trapje op te lopen naar de bovenverdieping waar hun stokken en nestkastjes zijn. Ik geloof niet dat ze gewend zijn om trapjes op te lopen, maar dat gaat vast wel lukken. Voor ons is het weer een nieuwe leerervaring, de boerderij is nu toch echt compleet. Denken we.

Woensdag is het dan toch eindelijk zover: dan gaat Eric in Rosa Brook een doos halen. Niet zomaar een doos, maar een doos met gaatjes. Want in die doos zitten onze drie kipjes, K, F en C. We zijn eindelijk zover om onze boerderij verder uit te breiden, het hok is zo ongeveer klaar. Spannend hoor, we hebben aardig moeten studeren. Want wat eten kippen nou eigenlijk? En hoe, waar en wanneer slapen ze? En kunnen ze ook ziek worden? (ja, dat kunnen ze goed…) We hebben maar wat ‘Kippen houden voor dummies’ boeken gelezen en nu hebben we het gevoel dat we er klaar voor zijn. De kipjes zijn net twaalf maanden oud en kunnen ieder moment beginnen met leggen. Het zijn ‘Hyline’ kippen, bruine middelgrote kippen die heel veel eieren leggen. We posten gauw wat foto’s als de nieuwe aanwinsten er zijn.

Het is hier winter, maar dat zou je vandaag niet zeggen. Het is een heerlijke, zonnige dag en we hebben de twintig graden gehaald. Vannacht heeft het wel gevroren, we hebben inmiddels echt een wintersportgevoel. Ijskoude wangen, tintelende vingers, en dan de warme zon om je op te warmen. Heerlijk! Gelukkig hebben we ook al aardig wat regen gehad, de watertank zit weer helemaal vol.
We zijn inmiddels bijna klaar om onze kipjes in ontvangst te nemen, ze hebben echt een waanzinnig hok. Het heet ‘The Taj Mahal’ en het is ook echt een kippenpaleis. Het buitengedeelte bestaat uit vossen/slangen/honden-bestendig gaas (in theorie) en binnenin zitten de stokken en twee nestkastjes. Het is lekker stevig, tochtvrij, en makkelijk schoon te houden. Eric gaat nog een mooie grote ren om het hok heen maken, zodat de kippen overdag lekker kunnen scharrelen. Eitje, anyone?

Ik wilde op Google Maps iets bekijken bij ons in de buurt toen ik zag dat ze de satelliet beelden hadden bijgewerkt. Je kan nu ons huis zien!

Klik hier om ons huis te zien op Google Maps…

Het grote gebouw is ons huis met daarachter de schuur. Links naast de schuur zie je onze ronde regenwatertank. Deze is 155.000 liter en is onze enige bron van water. Rechts naast de schuur zie je Sonja’s autootje…

Je ziet ook heel duidelijk de 4 kavels. Alleen de linkse en rechtse kavels zijn bebouwd en ons huis staat op de meest linkse. Als je naar beneden scrolt dan zie je het 12ha natuurgebiedje dat we gezamenlijk bezitten. Je kan heel goed het bruine grindpad zien dat door het natuurgebiedje loopt en in het midden zie je het tuinhuisje.