Australian Notes

Spring

Sonja — Sun, 05 Sep 2010 11:09:56 +0000

De lente is hier begonnen en we genieten volop van de natuur die ontploft. Daar doen ze hier in Australie niet kinderachtig over. Is het winter, dan stopt alles met groeien, bloeien en gebeurt er helemaal niks. Begint de lente, dan ontploffen de bomen en planten hier gelijk. De piepkleine ‘tubes’, hele kleine plantjes die we voor vijftig cent per stuk kopen bij de kwekerij, staan bijna allemaal in bloei. De vogels begint koortsachtig hun nestjes te bouwen en zingen zich helemaal suf. We vinden dit een heerlijke tijd. Overdag is het ongeveer 16 graden met af en toe een bui maar ook veel zon. Geweldig weer om te tuinieren, klussen en ontspannen. Precies wat we dit weekend dus gedaan hebben! En voor onze vaders: Happy Father’s Day! (Aussie vaderdag vandaag)

Een groepsfoto ter ere van de boekenweek.

De traditie op school die ik heb gestart: Iedere vaderdag komen alle vaders op school en tekenen hun kind, het kind tekent de vader. Altijd leuk!

Ons perzikboompje staat voor de eerste keer in bloei!

Mijn groententuintje is ontploft! We eten zoveel we kunnen: spinazie, rucola, broccoli, radijsjes en allerlei soorten sla.

Mijn werk is niet zo moeilijk…

Eric — Fri, 03 Sep 2010 01:01:36 +0000

Eigenlijk is mijn werk helemaal niet zo moeilijk. Dit plaatje zag ik vanmorgen op Lifehacker Australia, een van mijn favoriete websites.

Lifehacker heeft trouwens niet alleen technische artikelen maar ook leuke artikelen voor iedereen. Lifehacking betekent eigenlijk het gebruiken van simpele trucs om het leven wat aangenamer en leuker te maken. Een aantal leuke artikelen:
Drink een glas melk om niet te ruiken naar knoflook
Hoe rooster je koffiebonen
Hoe gebruik je een post-it note om geen rommel te maken tijdens het boren

Vijf jaar

Sonja — Tue, 31 Aug 2010 10:50:17 +0000

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat we het grootste avontuur van ons leven begonnen: onze emigratie naar Australie. We zaten vol met hoop, verwachtingen, energie, enthousiasme en we hadden heel veel zin in het grote avontuur. Nu, vijf jaar later, begint ons leven eindelijk een beetje te lijken op hetgene waar we van droomden toen we vertrokken. Emigreren is voornamelijk keihard werken aan inburgering, het bijstellen van verwachtingen, relativeren en het stilstaan bij iedere kleine mijlpaal die er te halen valt. Op een dag kwam de realisatie dat ons leven er niet heel anders uit ging zien, het was meer de omgeving. We moeten hier ook heel hard werken voor ons geld, we hebben hier ook verantwoordelijkheden, tegenvallers en een hele hoop nieuwe ervaringen die we een plaats moeten geven.
Maar het voornaamste gevoel is nog steeds het gevoel van het grote avontuur, nieuwe grenzen verkennen. Het zijn de kleine dingen waar we nog steeds zo onbeschaamd van kunnen genieten. Ons huisje, de hondjes, ons tuintje, lekker dagjes weg, het geluid van de zee als we op het terras zitten, de miljoenen sterren aan de hemel, het gezang van de magpies en kookaburra’s, de kangoeroes die ons hier om de oren vliegen, de oorverdovende stilte en de lieve mensen om ons heen. We hebben heel veel lieve mensen achtergelaten die we nog steeds iedere dag missen, maar gelukkig hebben we ook veel lieve mensen gevonden.
Dus: we toosten vandaag op Australie, maar ook op Nederland. Waar we nu zijn, en waar we vandaan komen. Op de gezondheid!

Oeps…

Sonja — Sun, 29 Aug 2010 12:08:16 +0000

Jeetje, wat gaat die tijd snel zeg! We lijken de laatste tijd opvallend stil, maar we hebben het ook zo druk. In plaats van een verhaaltje laten we maar gewoon wat foto’s zien. Die zeggen genoeg!

We eten bijna iedere avond broccoli!

Een nieuwe vegie patch! Hier komen de tomaatjes.

Onze nieuwe houtstapel. Voor vijftig dollar op de kop getikt en meteen in tweeen gezaagd.

We proberen toch een ‘lawn’ aan te leggen, maar dan in circeltjes.

Onze cheeky Phoebe

Dit mandje (maatje small) hadden we voor Phoebe gekocht. Daar dacht Joey anders over… Hij moest zich er echt in vouwen!

Erg rustig hier

Eric — Thu, 19 Aug 2010 00:45:51 +0000

Het is alweer een tijdje geleden dat we iets op ons weblog hebben gezet, maar er is eigenlijk ook niet zoveel spannends te vertellen. Alles gaat z’n gangetje. Zojuist heb ik met de honden de ochtendwandeling gedaan over onze conservation area, het gemeenschappelijke stuk natuurgebeid dat we met 4 buren gezamelijk bezitten. Het is altijd weer een verrassing wat we tegenkomen. Vanmorgen kwamen we vrij onverwachts in een kudde kangoeroes terecht. Joey en Phoebe begonnen gelijk gigantisch te trekken aan de lijn want ze zien kangoeroes als dieren die je achterna moet zitten. Niet zo slim van ze want de leider was er ook bij. Een mannetje nog groter dan ik. Hoewel kangoeroes niet zomaar aanvallen, zijn ze wel heel erg sterk. Als ze in het nauw worden gedreven, kunnen ze behoorlijk schade aanrichten. Dus ik heb de honden maar verteld dat we beter even konden wachten todat de kangoeroes vertrokken waren. Niet dat ze luisterden maar ze hingen aan de lijn dus ik was de baas (min of meer).

Economisch lijkt het hier in Australie nog niet zo erg te lukken. Het blijkt niet de beste tijd om een bedrijfje op te starten. Ik hoor van veel mensen dat het een ontzettend rustige tijd is. Afgelopen week ben ik bij iemand langsgegaan die ook een computerbedrijfje heeft en die vertelde dat hij het nog nooit zo rustig heeft gehad als de laatste drie maanden. Sonja vertelde dat een van de ouders van de kinderen die ze les geeft, een slotenmaker, niets te doen heeft en de hele dag maar aan het geocachen is. Hij komt iedere middag vertellen wat hij allemaal gevonden heeft. En afgelopen week zag ik op de tv bij een consumentenprogramma dat veel winkeliers in de problemen zijn gekomen hoewel de overheid ons verteld dat het helemaal niet slecht gaat met de Australische economie. In ieder geval, ik vertel mijzelf maar dat het dus niet aan mij ligt dat ik het niet druk heb. Hoewel, deze week heb ik toch weer een aantal klanten.

Zaterdag zijn hier touwens de verkiezingen. Omdat we geen Australisch paspoort hebben, mogen we helaas niet stemmen. Hoewel, “helaas” is niet helemaal juist. Je hebt hier twee grote partijen die momenteel modder naar elkaar aan het gooien zijn. Alleen maar commentaar op elkaar. Een beetje Amerikaans, in ieder geval niet zo opbouwend als de verkiezingscampagnes in Nederland. Wie is trouwens nu de nieuwe minister-president in Nederland?

Wisselvallig

Sonja — Sun, 08 Aug 2010 09:13:48 +0000

Niet alleen het weer blijkt wisselvallig deze winter, ook IT Magic is ‘all over the place’. Na een redelijk goeie week volgde een hele stille week. Blijkbaar is de winterslaap nog niet helemaal over. Gelukkig heeft Eric genoeg te doen, iedere dag heeft ie wel een lijstje met klusjes. Een voorbeeld: bomen omhakken, firewood verzamelen, een hek om de vegiepatch maken, de aanhanger schuren/verven (hij roest) en ga zo maar door. Hij verveelt zich dus niet, maar qua financien wordt het wel een beetje spannend. We duimen dus maar dat aankomende week wat drukker gaat worden!
Ik geniet ondertussen volop van mijn lange weekenden. Wat een verschil, zo’n extra dagje vrij. Ineens is de druk eraf en kan ik gewoon af en toe een boek lezen, tuinieren, een wandeling maken of gewoon een beetje dagdromen. Daar had ik de afgelopen drie jaar echt geen tijd voor. Heerlijk dus!
We genieten sinds lange tijd ook weer volop van de mooie omgeving, door dagtochtjes te maken en lekker te GeoCachen.

Het huis van de buren. Bijna af, het wordt heel mooi!

Broccoli, spruitjes, radijsjes, Silver Beet (soort spinazie) en aardbeitjes

Broccoli, bijna klaar!

Snijbonen, cos sla, English spinach, knoflook, prei en peultjes

Sla, bok choi, asperges (op proef) en rabarber

Druk weekje

Eric — Sun, 01 Aug 2010 11:08:02 +0000

Na weken geen klanten te hebben gehad, stonden ze afgelopen week rijendik voor de deur. Hoewel, rijendik is missschien een beetje overdreven maar ik had 5 klanten. Het is vreemd hoe het kan gaan, van niets naar 5 klanten. Als deze trend zich voortzet dan heb ik voor het einde van het jaar een miljoenen-bedrijf!

Sonja werkt nu 4 dagen per week en haar vrije dag is verschoven van woensdag naar maandag. Nu heeft ze dus ieder weekend een lang weekend. Ze kijkt er erg naar uit, morgen nog een lekker dagje vrij.

Omdat het vandaag een mooie winterdag was, 20 graden en zonnig, zijn we naar het zuiden gereden via een mooie toeristische weg. Naar het punt waar de Indian Ocean en de Southern Ocean elkaar ontmoeten. Ieder jaar trekken de walvissen rond deze tijd van het jaar hier langs de kust en het zuidwestelijke puntje van Australie is een hele goede plek om ze te zien. Met een verrekijker konden we in de verte net wat gespetter zien en we hebben besloten dat dat de walvissen waren. Onderweg ook nog even een van onze geocaches bezocht. Die ligt op een hele mooie plek vlak bij de oceaan op een schitterende plek met blowholes. Blowholes zijn gaten in de rotsen waar het zeewater doorheen spuit. Vandaag was de zee echter erg rustig en bleef het bij wat gedonder onder onze voeten. De kustlijn heeft hier vele mooie gezichten. Van stranden met heldere blauwe zee tot grote kliffen en rotsen. Wat wonen we toch in een mooie omgeving! We waren bijna vergeten hoe mooi het hier is omdat we zoveel dingen in en rond het huis moeten doen, maar we hebben besloten om wat vaker de toerist uit te gaan hangen.

Nog een paar foto’s van vandaag:

Geocachen bij de blowholes

De blowholes bij Cosy Corner

Het strand bij Cosy Corner

Walvissen kijken bij de Leeuwin vuurtoren

Office en tractor

Eric — Sat, 17 Jul 2010 09:25:08 +0000

De afgelopen week hebben we weer druk gewerkt in en rond het huis. Het kantoor is nu af, alleen de klanten ontbreken nog…

Verder hebben we het huis een beetje opgesierd met foto’s en schilderijtjes. Sonja heeft haar lokaal weer op orde gebracht want volgende week moet ze weer beginnen. Lekker vier dagen per week, de woensdagen heeft ze vrij. En omdat ik nog niet platgebeld wordt door klanten, ben ik nu op zoek naar een part-time baantje. Tsja, geld moet er toch binnenkomen.

Vandaag hebben we de tractor van de buren te leen gekregen om onze grote zandberg te verspreiden over het landje. Een paar dagen met de tractor scheppen en we kunnen weer iets van onze lange lijst afhalen. Langzaam begint er een beetje overzicht te komen in onze “te doen” lijst.

Een paar instructies van de buurman…

en scheppen maar…

Een echte winter

Sonja — Fri, 09 Jul 2010 08:12:59 +0000

Hij is eindelijk begonnen: de echte aussie winter. In Nederland zou je het een stevige herfst noemen, hier is dit het toppunt van winter, compleet met ’severe weather warnings’ en een heleboel klagende, bibberende Australiers. Achtereenvolgens heeft het hier gestormd, heel veel geregend, gehageld en we hebben ook last van overstromingen hier en daar. De temperatuur komt niet boven de 13 graden uit en dat is, volgens de Australiers, wel heel erg bibberkoud. Wij genieten ervan, zitten heerlijk bij de kachel te lezen en kunnen niets doen op het landje. Verplicht vrij dus. Wel gebeuren er heel veel dingen in het huis: ik ben eindelijk klaar met verven, de kapstok hangt, er worden nu zelfs schilderijtjes/foto’s opgehangen. Wow!
Eric’s kantoor is ook af, en het is heel erg mooi geworden. Nu is het dan nog wachten op de klanten.
Die zijn er op het moment niet. Want traditiegetrouw is naar schatting ongeveer 60 % van het dorp afgereisd naar het noorden. Op zoek naar de zon. Want wie heeft er nou zin in bibberkoud?
Enne…. Hup Holland Hup! Wij kijken hoor, om twee uur (!!!) ’s nachts. They’d better win!

Cookie Monster

Eric — Sun, 04 Jul 2010 01:52:52 +0000

Wat gaat de tijd toch snel, het is alweer 2 weken geleden dat we naar de Ikea zijn geweest. Het is dus weer eens tijd voor een update. De meeste Ikea spulletjes zijn inmiddels in elkaar gezet en onze kamer ziet er een stuk leuker uit.

Ik ben druk bezig geweest met het opzetten van mijn bedrijfje. Met name allerlei administratieve zaken, kopen van computerspulletjes en het maken van reclamemateriaal. Mijn kantoortje in de schuur begint ook al ergens op te lijken. De muren zijn af. Nu alleen de vloer nog leggen met klik-laminaat en ik ben in business.

De afgelopen week hebben we een logeetje gehad, de hond van buren die een paar huizen verderop wonen. De buren moesten naar het ziekenhuis in Perth voor een onderzoek dus hadden wij aangeboden om voor een paar dagen op hun hond te passen. Sonja kent ze omdat een van hun kinderen bij haar in de klas zit. Hoewel de hond eigenlijk Monty heet, hebben wij hem Cookie Monster genoemd. Als je de foto bekijkt dan weet je waarom. De honden konden goed met elkaar opschieten hoewel Joey een beetje afstandelijk was in het begin. Het is ook wat zo’n langharige puppy in je tuin.

Sonja heeft nu lekker 2 weken vakantie en ze heeft eergisteren goed nieuws gekregen, na de vakantie mag ze voorlopig 4 dagen per week gaan werken. Ze krijgt de woensdagen vrij. Dat heeft ze wel nodig want het was heel erg zwaar de laatste tijd.

De komende 2 weken gaan we lekker genieten. Een heleboel werken in en rond het huis en ook af en toe er lekker eens een dagje tussenuit.

Hoe is het in Nederland? Erg oranje en warm?