Een paar weken geleden stond er een fantastische baan geadverteerd in de lokale krant: Een ICT Support Officer bij de Shire van Margaret River. Als een ICT Support Officer ben je verantwoordelijk voor alle ICT binnen de gemeente. Een geweldige baan en veel overeenkomsten met de baan die ik bij Interpolis in Nederland had. Gelijk heb ik dus, samen met Sonja, een mooie brief geschreven en heb ik mijn CV opgepoetst, alles netjes in een showmap gestopt en opgestuurd. Vorige week kreeg ik een telefoontje dat ik uitgenodigd was voor een gesprek voor vandaag.

Gisteren hebben we snel nog even een mooi overhemd en stropdas gekocht en vanmiddag ben ik op gesprek geweest. Het gesprek begon precies op tijd en ik werd binnengelaten in een vergaderruimte met 3 andere mensen die allemaal heel erg serieus keken. Na handjes te hebben geschud werd de procedure verteld. Ze hadden een lijst met 25 vragen die ik moest beantwoorden met relevante voorbeelden uit mijn loopbaan. De antwoorden worden dan na afloop bekeken en als een antwoord naar tevredenheid door mij was beantwoord, zouden ze een punt toekennen. De kandidaat met de meeste punten zou dan de baan krijgen.

De eerste vraag was niet zo moeilijk, hoe zag ik klantenservice. Daarna werden nog wat andere vergelijkbare algemene vragen gesteld. Niet zo heel erg moeilijk en ik kon bij iedere vraag wel iets vertellen. Alle 3 de interviewers zaten in de tussentijd driftig te schrijven dus ik moest tegen bovenkanten van hoofden aankijken maar ach, een kniesoor die daar op let. Plotseling kwam echter naar voren dat een van de interviewers dacht dat ik full-time bij de bouwmarkt werk. Dat klopte dus niet. Omdat er dus waarschijnlijk een klein misverstand was, vroeg ik of ik misschien beter iets kon vertellen over mijn verleden. De gespreksleidster keek erg verstoord naar haar vragenformulier want dat stond er natuurlijk niet op. Uiteindelijk zei ze dat als ik dat perse wilde, ik dat wel mocht doen maar ik moest het wel kort houden. Nadat ik mijn verhaaltje had verteld, werd er snel weer teruggegaan naar de heilige vragenlijst. De technische persoon was aan de beurt en legde een A3 op de tafel met een netwerkschema. Of ik even een uitleg wilde geven hoe hun netwerkstructuur eruit zag. Een beetje moeilijker maar ik denk dat ik er wel redelijk ben uitgekomen. Tsja, wat kan je vertellen over een schema waarvan je geen achtergrond weet. De volgende vraag was of ik met VBScript had gewerkt en of ik een voorbeeld kon geven. Ik gaf dus aan hoe ik VBScript had gebruikt maar dat bleek niet goed genoeg te zijn. Hij wilde weten of ik een van mijn laatste programma’s in detail kon beschrijven. Euh, tsja, dat moet meer dat 8 jaar geleden zijn geweest. Hier moest ik wat improviseren. Oke, volgende vraag: Wat is de procedure om een NAS server te installeren? Tsja, kuch, kuch…. Na nog een paar van die erg lastige vragen was het weer de beurt van iemand anders. Geef een voorbeeld van een innovatief idee dat je ooit hebt gehad, hoe je dit hebt geimplementeerd en geef een specificatie van de financiele baten die dit het bedrijf heeft opgeleverd. Na deze vraag werd alles een grote blur en ik was blij toen het gesprek over was en ik hard weg kon rennen…

* Voor diegenen die nog niet weten wat geocaching is: Geocaching is een spel waarbij je met behulp van een beschrijving en GPS coordinaten van de Geocaching website een “schat” moet proberen te vinden. Vaak zijn die verstopt op hele mooie of speciale plekken. Zelf hebben we ook een aantal geocaches verstopt die anderen moeten proberen te vinden. Het is een wereldwijd spel dus je kan het ook in Nederland spelen. Als je interesse hebt kan je op www.geocaching.com/guide/default.aspx meer informatie vinden.

Een van de klusjes die al een tijdje op mijn lijst stond, was het ophangen van de plafondventilator. Ik had dat wat uitgesteld omdat het in het dak vrij warm was. Wij hebben namelijk een stalen dak van golfplaat, zoals de meeste huizen in Australie, en met de zon erop wordt het daarboven snel warm. Ik had het dus wat uitgesteld maar toen werd het dus 40 graden. Had ik nu de ventilator maar iets eerder opgehangen…

Sonja is dus weer naar school (met airconditioning). Helaas moet ze nu 5 dagen per week werken omdat ze geen andere leerkrachten kunnen krijgen. Met mijn weekendbaan bij de bouwmarkt kunnen we dus voorlopig helaas geen leuke dagjes uit plannen. Ik heb het sinds vorige week ook vrij druk met computerjobs. Het was een hele tijd rustig, heel erg rustig, maar plotseling gaat het weer beter. Het installeren en vervangen van PIN-automaten is bijna helemaal tot een stilstand gekomen, zonder aanwijsbare reden. Omdat het werkaanbod zo erg wisselend is, hou ik een oogje open naar een vaste baan. Het zou ook wat beter zijn als we beiden in de weekenden vrij zouden zijn. Vorige week werd er bij de gemeente Busselton een system administrator gevraagd waarop ik gesolliciteerd heb. Laten we duimen…