De emigratie reis 2005 - 2006
| We zijn halverwege! Lang leve Singapore Airport, met gratis internet. In de hitte tikken we nu even een berichtje weg, een beetje stoned door de vlucht van net. Op zich ging het allemaal heel goed, het toestel was erg leeg en we hadden veel plaatsen om te ’slapen’. Maar de landing was erg heftig, toch best een beetje eng. En het blijft lang, 12,5 uur zitten. Maar goed, straks nog een uurtje of zeven en dan zijn we er! De jetlag zet nu al in, want ik geloof dat het bij jullie op dit moment een uurtje of 1 in de nacht is. Die nacht slaan wij dus helemaal over, want hier is het half acht in de ochtend. Bizar he, hoe hele volksstammen op zeer verschillende tijden leven! Wij hebben net een heerlijke Singaporese noodlesoup naar binnen gewerkt, met veel geslurp zoals hier gebruikelijk is. We gaan er nu dus nog even voor zitten, en het volgende bericht zal echt uit Sydney komen, dat beloven we! Veel liefs! | |
| 1.9.05 01:31 | |
| Hoi allemaal, we zijn eergisteren aangekomen in Sydney. Wat is dat toch een geweldige stad! Gisteren zijn we erop uit getrokken en hebben heerlijk geluierd in de botanische tuinen, hebben het Opera House bekeken en de Harbour Bridge. Heerlijk weer, geweldige mensen en heel veel te zien. We hebben ’s avonds gegeten in Chinatown, voor vijf euro hadden we een bord vol met de lekkerste dingen die er bestaan. Vandaag valt het allemaal een beetje tegen, dankzij een hardnekkige jetlag die nu pas de kop opsteekt. ’s Nachts liggen we wakker, en overdag zijn we dus behoorlijk moe. Bizar, we dachten dat de geest sterker was dan het lichaam, nou, mooi niet hoor, we kunnen onszelf niet voor de gek houden qua eet-en slaaptijden. Nou ja, we zullen er langzamerhand wel aan wennen, hopen we….Morgen vliegen we naar Melbourne en daar komen we rond 1 uur in de middag aan. En volgende week zullen we dan eindelijk onze camper ontmoeten, kunnen niet wachten! Dan kunnen we tenminste heerlijk gaan reizen, onafhankelijk en lekker met zijn tweetjes. we houden jullie op de hoogte! Groetjes uit het geweldige Australie! | |
| 3.9.05 07:23 | |
| Jeetje, we hebben het nog drukker hier dan we het ooit in Nederland hadden! We vliegen van de bank naar het belastingkantoor, vanaf daar naar de autoverzekeringenmeneer en dan weer naar het cafeetje. Allemachtig, wat een werk zeg! We vinden het hier heerlijk in Melbourne, vergeleken bij Sydney blijft het toch een kleine plaats. Het weer is best lekker, wel wat fris maar met een heerlijk zonnetje. En de mensen zijn toch weer zo aardig als altijd, geduldig, behulpzaam en lief. Ons engels laat ons af en toe flink in de steek, vooral gezien we nu officiele migranten zijn. Dan spreek je toch vanzelf vloeiend engels? Of toch niet? We halen woensdag onze campervan op, en halen daarna meteen ons Aussie rijbewijs. Hebben we gelijk een echt Australisch identiteitsbewijs. Cool! Heimwee hebben we nog niet, sorry, maar we missen jullie wel allemaal hoor! Vooral in de momenten dat we dingen willen vertellen, we moe zijn of gewoon ff lekker willen kletsen met mensen die ons al heel lang kennen. Dat kan hier dus niet zomaar. Maar ach, dat hoort ook bij deze leerervaring. Tot nu toe is het hier heerlijk, maar druk. Veel liefs uit Down Under! | |
| 5.9.05 11:04 | |
| Tot onze grote blijdschap is vandaag geboren: Roger!! Wij zijn de trotse eigenaars van een superstoere vierwielaangedreven camper, met alles erop en eraan. Het rode stof van de outback kleeft er nog aan! Het was even schrikken aangezien hij behoorlijk basic is, maar dat is waarschijnlijk maar goed ook. Want hij kan echt overal, maar dan ook overal komen! Onze rego (nummerbord) is uit Victoria, en luidt: RTR 740. Het is een Toyota Hilux Tray (wit). Zodra het kan mailen we een foto, maar morgen wordt hij eerst nog mooi beplakt met prachtige striping. En dan gaan we op weg! Eerst morgen naar Healesville, een uurtje boven Melbourne, en dan richting de Zuidoostkust van NSW. Naar onze droomplek: Tilba! We hebben geen idee hoe het zal gaan qua internet access, maar we houden jullie zo veel mogelijk op de hoogte. Heel veel lieve groetjes uit Oz! | |
| 7.9.05 11:21 | |
| Dag lieve allemaal, wij zijn eindelijk weer opgedoken uit het nix. Het is hier heel erg moeilijk om een internetcafe te vinden, laat staan eentje die open is. Het is dus geen opzet, maar we hebben gewoon niet vaak de mogelijkheid om iets te posten op het blog. Het gaat allemaal prima hier, Rodger, onze campervan bevalt prima. Vooral het kacheltje dat erin zit! Het was vannacht bitter koud, vanochtend was het vijf graden. Kom dan je warme bedje maar eens uit om in de open lucht te gaan douchen!! Dat is ff schrikken. We zijn nu in Sale, aan de kust van Victoria. We gaan richting Eden, om daar eens even lekker aan de zee te luieren. Vanaf daar gaan we via de Alpinegebieden terug naar Melbourne om half oktober naar Tassie te gaan met de boot. Hopelijk is het dan wat opgewarmd. We hopen dat bij jullie ook alles goed is, en nogmaals, stuur eens een mail, we vinden het heel leuk om ook jullie avonturen te horen! Heel veel liefs uit Down Under! | |
| 14.9.05 02:35 | |
| We zijn nu in Eden, en we hebben net de eerste foto’s in het fotoboek geplaatst. Ga maar snel kijken, want Rodger staat er ook op! Hij is zo ontzettend stoer en fijn om in te rijden, gisteren zijn we bijna de hele dag offroad geweest op Tourist route 10. Die ging van Merimbula via Candelo naar Wyndham, en wij hebben Bombala er ook nog aangeplakt. Wat een prachtige omgeving hier, met ontzettend lieve kleine dorpjes. We voelen ons hier heel erg ‘thuis’, een vreemd gevoel maar toch ook een bevestiging van wat we de vorige keer voelden. Op dit moment staat Rodger bij de Toyota garage om eens grondig nagekeken te worden, want we hebben nu nog garantie op eventuele defecten. Dus mocht er iets mis zijn, en dat denken we niet, dan betaald Apollo dat nog en wij lekker niet. Tja, je bent Nederlander of je bent het niet he? Verder hebben we ons een budget gesteld van zeventig dollar per dag, alles included. Australie is toch wel een beetje duurder geworden de afgelopen jaren, want vaak halen we het net, en soms gewoon helemaal niet. De campings kosten ongeveer 24 dollar per nacht voor een plek met stroom, boodschappen kosten ongeveer 20 dollar per dag en de diesel die doet het hem. We betalen voor een volle tank rond de 60 (!!!) dollar wat neerkomt op rond de $1.40 per liter. Dat waren vroeger prijzen die we alleen in de Outback tegenkwamen. Maar goed, we hoeven niet iedere dag te tanken en we passen ons tempo er gewoon op aan. Vandaag hangen we hier lekker rond, het stadje is echt heel schattig. En morgen gaan we een uurtje paardrijden in Wyndham in de bergen. Daarna vertrekken we naar Bega, Tilba en Bermagui. Even lekker genieten daar! Heel veel liefs van ons drietjes! (Rodger hoort er nu ook helemaal bij)! | |
| 19.9.05 03:05 | |
| Hi all, even een heel kort berichtje van ons! We zijn op het moment in Bermagui, nog steeds aan de kust. De afgelopen dagen hadden we prachtig weer en hebben we de omgeving nogmaals verkend. Vooral Tilba was weer waanzinnig leuk, dat vonden we vorig jaar ook al! We hebben in Wyndham een uurtje paardgereden door de bush, voor Eric de eerste keer. Hij vond het geweldig, wat een vrijheid! Maar we hebben wel een paar dagen flinke spierpijn gehad…. Vandaag gaan we via Tilba het binnenland in, op weg naar de Alpen. Daar ligt nog steeds wat sneeuw, dus het moet echt prachtig zijn. Wel koud, maar Rodger heeft een goede verwarming. We posten de volgende keer weer wat foto’s. Bedankt voor jullie lieve emails en berichtjes, altijd leuk om te horen hoe het in NL gaat. Veel liefs van ons! | |
| 23.9.05 02:04 | |
| Vandaag zijn we in Kosciuszko NP (Snowy River gebied) geweest. Gigantisch mooi! Door de sneeuw gelopen maar het was niet koud. Hier komen we zeker terug! | |
| 24.9.05 11:37 | |
| Vanmorgen zijn we in een legerdump geweest waar ze vanalles verkochten, niet alleen oude legerspullen en apparatuur maar ook absure dingen. Fotos volgen. | |
| 26.9.05 13:19 | |
| We zijn nu Ned Kelly land, een legendarische bandiet. Hele leuke stadjes zoals Beechworth waar er nog steeds een “cowboy”sfeer hangt. | |
| 26.9.05 13:28 | |
| We vallen hier in de ene verbazing na de andere. Wat een prachtig gebied, met een geweldige hoeveelheid geschiedenis. En de meeste gebouwen en dorpjes zijn prachtig bewaard gebleven, net als vroeger. En het weer is ook weer beter, want gisteren droop het van de regen. En als je dan koud bent en nat, met natte moddervoeten dan valt het kamperen best een beetje tegen! En Rodger lekt nog steeds een beetje bij de punten van het dak, dus we moeten weer even terug naar Melbourne om hem te laten fixen. Maar daar moesten we toch al zijn omdat we maandag met de Ferry naar Tasmanie gaan. We gaan vier weken en we hebben er heel veel zin in. We probeerden net weer wat foto’s te uploaden maar er zit een soort beveiliging op de computer, dus ik weet niet of het gaat lukken. Hou het fotoalbum maar in de gaten, vroeg of laat verschijnt er vanzelf weer iets nieuws. We blijven het proberen! Heel veel liefs uit Down Under! | |
| 27.9.05 03:57 | |
| Het is ons gelukt!! We hebben nieuwe foto’s geupload. Zie verhaaltje hieronder… | |
| 27.9.05 04:44 | |
| Dit weekend zitten we lekker rustig in Healesville boven Melbourne. Maandag gaan we met de veerboot naar Tasmanie. Het is lekker weer en we genieten. | |
| 1.10.05 01:06 | |
| Na een vermoeiende reis door Melbourne zijn we nu aangekomen bij de ferry die ons vanavond naar Tasmanie gaat brengen. De afgelopen dagen hebben we lekker rustig in Healesville gezeten en een paar uitstapjes gemaakt in de omgeving. Het is daar erg mooi met parken en ook veel dieren. Vooral de vogels zijn er in alle kleuren en maten. We hebben een vogelboek gekocht zodat we kunnen kijken welke vreemde vogels we allemaal tegenkomen. De meeste vogels maken de prachtigste geluiden.We gaan vanaf nu dus vier weken naar Tassie, waarschijnlijk via de oostkust naar beneden en dan via het midden weer half omhoog en ook nog een stukje naar het westen om de Gordon River eindelijk eens te gaan bekijken. Daar was het de vorige keer zulk vies weer dat we niet wisten hoe snel we weer weg moesten gaan. Hopen maar dat deze keer de zon schijnt en dat ons dak nu eindelijk waterdicht is! Tassie heeft redelijke internetvoorzieningen dus in principe zouden we regelmatig iets moeten kunnen posten. In principe dus… Jullie merken het vanzelf! Heel veel groetjes uit Down Under en straks uit Under Down Under! |
|
| 3.10.05 07:03 | |
| Na een heftige reis over een woelige zee is de groene kleur uit onze gezichten getrokken en genieten we van Tasmanie! | |
| 4.10.05 02:11 | |
| We zijn vanmiddag vanuit Bridport aangekomen in Launcheston. Prachtige stad, met veel mooie oude gebouwen en lekker veel winkels! Grappig is hier dat je vanuit de wildernis zo naar de stad kunt rijden en in de duurste en sjiekste winkels kunt gaan shoppen! Niemand die ervan opkijkt. We hadden wat specifieke dingen nodig omdat we vanaf nu regelmatig willen gaan bushcamperen. Dat houdt dus in: geen camping, geen stromend water, geen campkeuken en al helemaal geen stroom. Dus hebben we een rek gekocht voor boven het kampvuur waarop we in een hele stevige pan, de zg ‘campoven’ kunnen gaan koken. Lijkt ons geweldig! Back to basics. In theorie geweldig, de praktijk horen jullie nog wel. LOL! We gaan vanaf hier naar Mount William National Park en dan langs de oostkust naar beneden. Dan via Hobart richting de wilde westkust. Ook gaan we nog de Convict Trail volgen door het midden van het land, met veel gebouwen, bruggen en wegen die vroeger door de eerste gedeporteerde gevangenen zijn gebouwd. Best heel bijzonder. Rodger doet super zijn best, hij is nu bijna helemaal ingericht zoals we het willen. Zolangzamerhand is het echt ons huis geworden. Ook hebben we allebei een stoere mountainbike zodat we hartstikke mobiel zijn. Alleen moeten we wel een heel dopey helmpje op. Maar ach.. Dat hebben we er voor over. | |
| 5.10.05 06:53 | |
| De afgelopen dagen zijn we langs het oosten afgezakt naar het zuiden van Tasmanie. We hebben een aantal zeer mooie onverharde routes gereden. Vanuit Launcheston zijn we naar het oosten gereden waar we in de bush gekampeerd hebben. Met alleen de minimale faciliteiten was het een hele leuke ervaring. We hebben een mooi kampvuur gemaakt en ’s avonds naar de sterren gekeken. Hierna zijn we langs de kust afgezakt en gisteren zijn we in Richmond aangekomen. Australie was in de 18e en 19e eeuw een strafkolonie van Engeland en Richmond had een van de weinige gevangenissen waar ook vrouwen werden opgesloten. Deze gevangenis staat er nu nog in originele staat en is ingericht als museum. Het was heel indrukwekkend om te zien hoe in die tijd de gevangenen werden behandeld. In Engeland was er grote armoede en de armen moesten vaak stelen om aan eten te komen. De overheid wilde deze mensen echter niet meer in de samenleving hebben en verbande ze naar Australie. Hier aangekomen werden ze zeer slecht behandeld en voor ieder klein vergrijp zwaar gestraft. Een grote mond tegen een bewaker was al voldoende voor een zware afranseling of een paar dagen opsluiting in een klein hok waar geen licht in kwam. Geen prettige tijd dus. In het museum waren zeer indrukwekkende dingen te zien en te lezen. Vandaag zijn we naar Hobart gereden omdat de oliedop van onze Rodger steeds losschiet als we over hobbelige onverharde wegen rijden. Ze hebben de dop vervangen omdat ze dachten dat het een fabrieksfout was maar nu kregen we net een telefoontje dat dit waarschijnlijk niet het geval is maar dat het misschien iets anders is. We gaan nu woensdag terug zodat ze er nog eens naar kunnen kijken. We hebben trouwens nog wat lekkere warme kleren en laarzen gekocht want het is een beetje fris en nat hier in Tasmanie. De temperaturen zijn gemiddeld zo’n 15 graden en het regent geregeld. Niet zo heel erg fijn als je in een camper rondtrekt, alles blijft vochtig en koud. Gelukkig kunnen we ’s avonds lekker de verwarming aanzetten. De plannen zijn om vanaf woensdag naar het zuidoosten te gaan. Daar zijn nog veel historische dingen te zien uit het gevangenentijdperk. We vinden dat beiden erg interessant. En daarna denken we het midden van Tasmanie te gaan verkennen. Maar het zijn maar plannen dus er kan nog van alles veranderen. We houden jullie in ieder geval op de hoogte.P.S. Vandaag, maandag, is het een hele mooie dag met temperaturen boven de 20 graden en erg zonnig. We hebben een hele mooie wandeling gemaakt door Battery Point, de oudste wijk van Hobart. De sfeer van het begin van de 19e eeuw hangt daar nog! Foto’s van deze wijk volgen later maar we hebben nu nieuwe foto’s geplaatst. | |
| 10.10.05 08:11 | |
| We zijn inmiddels weer in Hobart aangekomen voor een reparatie aan Rodger. Niets ergs, maar iets met het oliereservoir moet vervangen worden omdat de dop er steeds afsprong. Dus hebben we verplicht nog een dagje in Hobart vandaag. En het is een prachtige stad! De sfeer is zelfs een beetje dorps, met mensen die voortdurend praatjes maken met ons, met politieagenten en parkeerwachters. Mensen zeggen goeiemorgen op straat en verwijzen je vanuit hun winkel gerust door naar de concurrent als zij niet hebben wat we zoeken. Heerljk verfrissend! De afgelopen dagen zijn we op de Tasman Peninsula geweest, rond Port Arthur. Veel geschiedenis uit de Convict periode en goed bewaarde gebouwen, prachtige natuur en heerlijk weer. We hebben een paar walks gedaan en vooral veel rondgekeken en gereden, het ene uitzicht was nog mooier dan het andere. Als Rodger straks klaar is willen we naar het noorden rijden, via een highway waaraan veel stadjes liggen die in de goudzoekersperiode zijn gesticht. Daarna vertrekken we naar het westen, naar de Grote Wilderniss area. Daar zijn geen wegen en het gebied beslaat ongeveer eenderde van Tassie. We willen een cruise gaan maken over de Gordon River, de enige manier om de wildernis in te komen. Je kunt natuurlijk ook vliegen, maar we hebben een strak budget. Het weer is vaak erg slecht in het westen, het is daar niet voor niks erg groen. Maar daar kunnen we ons nu al op voorbereiden en het moet echt de moeite waard zijn. Nogmaals bedankt voor jullie leuke, lieve en grappige mailtjes, keep them coming! wij zijn alweer bezig met het bewerken van de volgende lading foto’s, dus hou onze site in de gaten! Veel liefs uit Under Down Under! |
|
| 17.10.05 04:19 | |
| De afgelopen dagen zijn we door het midden gereden. Veel mooie oude stadjes en bruggen gebouwd door convicts. Af en toe net of je teruggaat in de tijd. | |
| 19.10.05 08:16 | |
| We zijn in 1 van de mooiste gebieden van Tasmanie: Cradle Mountain National Park. Vandaag hebben we een prachtige wandeling gemaakt van vier uur, met mooie uitzichten en heel wat klim-en afdaalwerk. Zwaar, maar absoluut de moeite waard. De foto’s komen er binnenkort aan, die moeten we nog even bewerken. Je merkt aan alles dat we hier in een World Heritage Site zijn, want het wemelt hier van het wildlife. Eric deed net van binnen de deur van de camper open en toen sprong er bijna een kleine wallaby in. Hartstikke leuk! We gaan vanuit hier naar het westen zodra het veranderlijke lenteweer iets beter wordt. | |
| 20.10.05 10:44 | |
| Het is alweer een tijdje geleden dat we een berichtje hebben gepost maar we zijn een aantal dagen de bush ingetrokken. Na mooie wandelingen in Cradle Mountain te hebben gemaakt zijn we via het westen afgezakt naar Strahan. Daar hebben we een cruise gemaakt over de Macquarie Harbour met een tour over Sarah Island. Dit eiland werd van 1822 t/m 1833 gebruikt om als gevangenis en was hiermee de eerste gevangenenkolonie op Tasmanie. Er zijn nog een aantal ruines bewaard gebleven. We hebben een hele interessante rondleiding gehad. Het meeste is helaas vergaan omdat het klimaat daar erg ruig was/is. Wij hadden ook erg slecht weer met veel regen. De westkant van Tasmanie is trouwens over het algemeen een stuk regenachtiger dan de oostkust. Hoewel we het met het weer vrij goed getroffen hebben, heeft het op Tasmanie de afgelopen weken behoorlijk gespookt. Er zijn diverse overstromingen en dam-doorbraken. Gelukkig zaten wij steeds aan de goede kant waardoor het bij ons gebleven is bij een paar dagen met regen en buien. Na de cruise zijn we een bezoek gebracht aan Queenstown, een mijnwerkersstadje. De omgeving lijkt erg op een maanlandschap omdat zo’n beetje alles is afgegraven. De natuur is er niet mooi maar het is wel sfeervol. We hadden de lokale radio opstaan die western muziek uitzond, beter had de sfeer niet onderstreept kunnen worden. Hierna zijn we doorgereden naar Lake St Clair bij Derwent Bridge. Tussen Cradle Mountain en Lake St CLair loopt de Overland Track. Jaarlijks lopen duizenden mensen deze track door het National Park. Een voettocht van zo’n 6 tot 8 dagen waarbij ze alles mee moeten nemen zoals een tent, voedsel en kleding. Omdat wij dit toch iets te ambitieus vinden, hebben wij het gehouden bij mooie wandelingen van een paar uur aan beide kanten van de Overland Track. De natuur is daar overweldigend! Van daaruit zijn we naar Mount Field National Park gegaan, bij New Norfolk. Ook weer een gebied met schitterende natuur waar we hele mooie wandelingen hebben gemaakt. Op de camping hebben we trouwens nog een leuke avond gehad met een ouder stel. Hij kwam oorspronkelijk uit Schotland en zij uit Nederland. Ze waren gepensioneerd maar maakten met hun tentje nog grote tochten van meerdere dagen. Ze waren ruim 30 jaar geleden naar Australie gekomen en hadden veel te vertellen over hun leven en over Australie. Dit soort gesprekken zijn vaak erg gezellig en de avond vloog weer om. Gelukkig maar want we hadden die avond een plaats zonder stroom genomen omdat ze voor stroom $10 extra vroegen. Onze Rodger is wel heel goed uitgerust om zonder stroom te kunnen maar het is wel comfortabeler als we aan de stroom hangen zodat we lekker ons kacheltje aan kunnen zetten en wat televisie kunnen kijken. De volgende dag hebben we nog een paar hele mooie wandelingen gemaakt maar toen begon het te onweren en hard te regenen. We zijn toen helemaal doorgereden naar het noorden, Hadspen vlakbij Launceston. Hier hebben we overnacht waarna we door zijn gereden in westelijke richting naar Deloraine. Hier zitten we momenteel. We waren van plan om naar Mole Creek te gaan maar we hoorden dat het daar in de omgeving veel is ondergelopen. Waarschijnlijk blijven we de komende dagen in de buurt van Launceston en gaan we het noorden nog even bekijken. De route is echter afhankelijk van het weer. Over een week vertrekken we weer naar het mainland met de ferry. We hebben trouwens ook weer een hele berg foto’s online gezet. Het was weer erg moeilijk om een keuze te maken want het is hier echt schitterend. We weten niet wanneer we het volgende verhaal online kunnen zetten maar blijf geregeld kijken… | |
| 27.10.05 01:08 | |
| Hi all, nogmaals heel erg bedankt voor al die lieve verjaardagswensen! Het was echt een topdag: zonnetje, lekkere taart, lieve mensen en ’s avonds een bizar lekker diner in een oud koetshuis uit 1844, waar vroeger de postkoetsen stopten voor de nacht. De eetzaal was in de kelder, de open haard was aan plus kaarsjes, en het eten was….. ongelooflijk lekker. Kortom: kon niet beter! Ik denk dat ik volgend jaar maar weer 30 word! Vandaag giet het, we gaan lekker shoppen in Launcheston en daarna richting noordkust om ons klaar te maken voor de oversteek. Eerst gaan Rodger nog even naar de Toyota dealer voor een grote beurt. Die heb je hier al voor rond de 160 dollar. Hoeven we het ook niet voor te laten. Is gewoon een heel fijn idee dat hij straks weer tiptop in orde is. Want we krijgen binnenkort hoog bezoek! Heel veel liefs! | |
| 28.10.05 23:39 | |
| Tasmanie zit er alweer op! We hebben vier weken lang genoten van de prachtige groene omgeving, maar ook het natte en koude weer vervloekt. We zijn er nog niet helemaal uit of we hier zouden willen wonen, maar we denken dat we op het Mainland beter zouden zitten. Het is hier gewoon echt anders, zowel de flora en fauna als de mensen en de ‘cultuur’. Voordelen zijn wel dat hier geen droogte heerst (integendeel) en dat het over het algemeen heerlijk rustig en relaxed is. De afgelopen dagen hebben we op een prima camping gestaan in Kelso, en daar woont een heleboel wildlife! Om ongeveer vier uur ’s middags begon de show: eerst een paar wombats die om de campervan heen gras gingen eten, daarna de vogels en tenslotte walibies, possums en nog meer wombats. Heel bijzonder, aan dat uitzicht wennen we nooit. We hebben gisteren ook nog twee keer vier holes gegolfd, de baan bestond eigenlijk uit zes holes, maar twee waren er volledig onder water gelopen. Ondanks dat was het heel erg leuk en het weer was geweldig. We hebben samen met een heel leuk Nederlands stel gespeeld. Leuke ervaring! Nu zijn we in Devonport, klaar om morgen met de ferry de Bass Strait over te steken. Hopelijk is het dan wat minder ruw dan vier weken geleden, want we zijn het nog niet vergeten! Eenmaal in Melbourne aangekomen krijgt Rodger er een raampje bij, zodat we binnen wat meer licht hebben. En dan gaan we richting Tamworth, voor een 4 wheel drive cursus gevolgd door een Jackeroo/Jilleroo course. Ik denk dat er nog heel wat spectaculaire foto’s zullen volgen de komende weken. We will keep you posted! | |
| 1.11.05 06:38 | |
| We zijn in Melbourne aangekomen en Rodger heeft een nieuw raampje gekregen. Zodra we een internetcafe tegenkomen, schrijven we een uitgebreid verslag… | |
| 3.11.05 13:10 | |
| Hoi allemaal! Na een behoorlijk pittige overtocht van Tassie naar het vasteland zijn we weer een beetje bijgekomen. We hadden toch een cabin, maar dat maakte niet uit. De boot ging gewoon weer erg heftig heen en weer. Maar goed, dat is weer achter de rug. We zijn nu in Bright, Victoria. Vlakbij het Alpinegebied. Daar waren we de vorige keer erg snel doorheen gesjeesd, dus nu doen we het wat rustiger aan. Jammer alleen dat de uitzichten zich gisteren helemaal verscholen in de mist, we hadden ongeveer vijf meter zicht op het hoogste punt. Balen! Gelukkig waren de lijnen op de weg geel gemaakt ivm met de sneeuw, en daar hebben we ons maar op gericht. Maar het was wel even pittig rijden. Toen we in Melbourne aangekwamen zijn we trouwens eerst nog met vrienden uit eten geweest, bij een heel leuk italiaans tentje. En weet je hoeveel we moesten betalen??? 56 dollar! Dat is rond de 35 euro! Met zijn vieren!!! Geweldig! En toen we in Bairnsdale waren kwamen we in een klein winkeltje gerund door Nederlanders. Dat konden we van buitenaf al zien, omdat er beeldjes op de vensterbank stonden en dat is iets totaal onbekends voor Aussies. We hebben er een heerlijke zelfgemaakte kroket met mosterd gegeten en wat speculaas ingeslagen voor sinterklaas. Ze hadden ook extra zoute drop, taai taai, bokkepootjes en al dat soort dingen. Grappig, maar we zijn nog niet lang genoeg weg om daar heel veel trek in te hebben. We gaan vanaf hier door naar Canberra en vanaf daar door naar de kust bij Bermagui. Het heeft hier vannacht flink geregend, de hele nacht door, maar het wel lekker warm, rond de twintig graden. We zetten ook nog wat foto;s online. Groetjes! | |
| 7.11.05 23:59 | |
| We zijn nu in Tumut na een nacht bushkamperen in Kosciusko NP. Heel leuk! Morgen gaan we een paar dagen naar Canberra. Een uitgebreid verslag volgt.. | |
| 11.11.05 08:05 | |
| Hoi hoi, hier weer een berichtje uit Down Under. Canberra om precies te zijn. We zijn door het alpine gebied gereden op weg hierheen, echt prachtig. In Mount Kosciusko National Park hebben we een nachtje gebushkampeerd tussen de reuzekangoeroes. Die waren echt enorm, vergeleken met de Tasmaanse wallabies. Toen het tijd was om te eten hebben we ons vuurtje aangestoken. Eric kan dat inmiddels heel goed, maar hij stinkt nog dagen naar rook! Anyway, toen we eenmaal de worstjes op het vuur hadden liggen begon het flink te regenen, dus dat was even improviseren! Wel grappig, hoe het weer hier per plaats kan verschillen. In Wodonga was het een paar dagen geleden nog verschrikkelijk warm, ook ’s nachts. En hier in Canberra slapen we weer in een slaapzak, omdat het wel tot vijf graden af kan koelen ’s nachts. Overdag is het lekker, rond 23 graden. We gaan dus vandaag een beetje cultuur opsnuiven in het museum en de gallery, en vannacht slapen we hier nog een nachtje. Op een vreselijke camping dat wel, ingeklemd tussen twee highways. Morgen rijden we via Braidwood naar de kust van NSW, Bermagui. Daar gaan we op bezoek bij een oude vriendin van ons. Femke is er ook (Sonja’s zusje). Dus dat wordt feest: met zijn drietjes in Rodger. | |
| 14.11.05 00:37 | |
| We zijn gestrand in Canberra omdat de versnellingsbak kapot is. Van de wegenwacht hebben we gelukkig een zeer luxe auto gekregen en motelovernachtingen. | |
| 14.11.05 08:36 | |
| Tja, we zijn dus gestrand in Canberra, vanaf maandag. We waren bij de garage omdat we een nieuwe koppeling moesten hebben. Terwijl ze daarmee bezig waren bleek de hele versnellingsbak beschadigd te zijn, en die moet dus ook vervangen worden. Ook hebben ze ontdekt dat de koppeling al een keer vervangen is door iemand die er verkeerde onderdelen in heeft gezet, dus nu zitten we met een dure en langdurige reparatie. Apollo is op de hoogte van dit alles en ze zijn nu aan het bedenken of ze ons eventueel tegemoet kunnen komen in de kosten, aangezien er een hoop mis is gegaan terwijl Rodger nog voor hun werkte. Wij zoeven intussen al twee dagen in een zeer luxe Toyota Camry Sportivo 3 liter V6 door de omgeving van Canberra, en overnachten in een luxe huisje op een camping. Heel leuk allemaal, met dank aan de Australische Anwb. Maar we missen Rodger wel heel erg, het is tenslotte ons huis. Toch genieten we even van de luxe om ons heen, want straks is het allemaal weer back to basic. Vandaag komen de onderdelen binnen en hopelijk kunnen we morgen weer op weg. we laten het nog weten! | |
| 16.11.05 02:10 | |
| JIPPIE!!! De Australische socceroos hebben gewonnen en zijn door naar de world cup! Zeer spannende wedstrijd! Guus Hiddink is nu ook hier een superheld! | |
| 16.11.05 13:00 | |
| Rodger is morgen eindelijk klaar! Net op tijd want zaterdag en zondag hebben we een 4wd cursus. We kijken ernaar uit om weer in de camper te slapen. | |
| 17.11.05 07:28 | |
| Onze camper is net een rupsvoertuig. We hebben dingen gedaan, op de 4wd cursus, die onmogelijk leken. Heel veel geleerd en veel lol gehad. | |
| 20.11.05 10:03 | |
| We zitten nu in een internetcafe in Bermagui en kijken uit over de baai. Hoewel we hier al een aantal keren zijn geweest, blijft het hier heel erg mooi. En het weer is ook fantastisch. Rodger is weer helemaal gemaakt en afgelopen weekend hebben we een 4wd cursus gevolgd. We hebben heuvels beklommen en afdalingen gedaan die onmogelijk leken om met een auto te doen. Maar in “low gear” hebben we zoveel trekkracht dat het allemaal vrij gemakkelijk ging. We waren de enige camper dus we waren wel erg zwaar. Dat kwam met name naar voren toen we over zand gingen rijden. Alle anderen reden gewoon het strand op maar wij kwamen al snel vast te zitten. Maar door lucht uit de banden te laten konden we daarna toch weer vrij gemakkelijk wegkomen. Verder was er ook nog een wateroversteek. Een beetje spannend maar het verliep steeds makkelijk dan we van te voren dachten. Een heel mooi weekend waar we veel ervaring op hebben gedaan. We kunnen nu echt 4wd-driven! (denken we…) | |
| 22.11.05 00:19 | |
| Na een paar reisdagen zijn we in Myall Lakes NP aangekomen, vlak boven Sydney. Fantastische natuur! Morgen richting Bellingen, een leuk alternatief stadje | |
| 25.11.05 07:33 | |
| We hebben een paar fantastische dagen gehad in Bellingen! Een leuk en relaxt stadje. We zijn nu op weg naar Tamworth voor de jackeroo en jilleroo cursus. | |
| 30.11.05 07:26 | |
| Tja, had ik net een superlang bericht getiept, is het weg!!! In het kort: heel erg bedankt voor jullie lieve reacties en emails. Ondanks dat we met geweldige avonturen bezig zijn denken we veel aan jullie en waarderen alle berichtjes heel erg. We gaan volgende week onze jilleroo cursus doen: www.leconfield.com. We zijn dan waarschijnlijk niet bereikbaar, maar we laten jullie na die tijd weten hoe het was! Dan posten we ook onze foto’s want dat gaat nu ook nog niet. We genieten ons suf: bushkamperen veel zonder water,stroom en douches e.d. We zijn nu erg zelfvoorzienend, en worden ’s ochtends door de Kookaburra’s gewekt. Femke (sonja’s zus) reist nu met ons mee, erg gezellig en druk! We zijn nu in Armidale en vanaf hier rijden we naar Tamworth voor de cursus. We laten jullie weten hoe het was! Heel veel liefs uit Australie. | |
| 1.12.05 05:37 | |
| Oh, die geweldig aussie bibliotheken toch! we hebben toch nog een aantal foto’s online kunnen plaatsen omdat je gratis kunt internetten in de bieb. Zelfs op Zaterdag! Vandaag hebben we een doe-dag: de was, algemeen onderhoud van camper en onszelf etc.. En nu gaan we lekker even koffie drinken in Tamworth. Morgen rusten we nog even een beetje uit en dan begint op maandag de cursus. Spannend! Wel even kijken naar de foto’s he? | |
| 3.12.05 03:51 | |
| The cowboys are back in Town! Ja hoor, we zijn er weer. Wat een ervaring! Stel je voor: een heuvelachtig landschap met veel gumtrees en overal koeien, paarden, schapen, stof en trillende lucht van de hitte. Een farm in het midden van de heuvels met groene bomen eromheen. Daar zaten wij dus afgelopen week, in the middle of nowhere. We moesten een uur rijden over onverharde wegen om er te komen, en het was echt ontzettend ver weg van enige beschaving. De farm werkte op regenwater dat in grote tanks wordt opgevangen, en het rioolsysteem bestond uit een grote tank onder de grond. Er waren echt overal dieren, ze liepen los rond de camper die we op de binnenplaats hadden geparkeerd. Lammetjes, een tam kalfje, paarden, een kat, honden enzovoort. Geweldig! We waren met twintig mensen, zowel Nederlands backpackers als Australische jongeren die op een boerderij willen gaan werken. Heel afwisselend dus, en ontzettend interessant.Onze dagen waren lang: opstaan om half zeven, aan het werk om half acht. Eerst paarden vangen in de wei (we hadden de hele week hetzelfde paard), opzadelen en borstelen, les in Natural Horsemanship, lange ritten door de omgeving, hekken maken, lasso werpen, zweep knallen, op het land werken, koeien en schapen verzorgen en drijven, en natuurlijk de paarden verzorgen. Het was de hele week bloedheet, ongeveer gemiddeld 35 graden in de schaduw, en er waren duizenden vliegen. Maar wat een ervaring! De groep was erg leuk en ’s avonds zaten we buiten om het kampvuur spookverhalen te vertellen en spelletjes te doen totdat we doodmoe omvielen. Dat was meestal al rond half tien! We zijn al veel stoerder terug gekomen, kunnen heel wat hebben. Het paardrijden was absoluut het hoogtepunt, Eric had een schimmel die Tiny heette, ik reed op Ali en Fem reed op Swappy. Die was niet zo heel erg lief, ze moest hem elke dag behoorlijk in de hand houden. Maar het was een geweldige week. We hebben heel wat litertjes gezweet denk ik. We gaan nu op weg naar Zuid Australie waar we kerst gaan vieren bij de Builder familie, die op een boerderij wonen. We kunnen er maar geen genoeg van krijgen, die rust, stilte en natuur. we houden jullie op de hoogte! | |
| 10.12.05 02:42 | |
| Hoi hoi, wij zijn inmiddels weer een beetje bijgekomen van de spierpijn. De kleren zijn weer redelijk schoon en we stinken niet meer naar paard. Goed he? We zijn nu in Hay, een heel klein stadje middenin de outback van New South Wales. De afgelopen dagen hebben we veel gereden, omdat de afstanden hier echt absurd zijn. Maar Rodger houdt het goed vol, hij neemt af en toe een flinke slok diesel en kan er dan weer tegenaan. In Parkes zijn we nog naar de Radiotelescoop geweest die bij de maanlanding van de Apollo 11 een grote rol heeft gespeeld. Hij had toen als enige telescoop in de wereld goed contact met de astronauten en er is een film over gemaakt: The Dish. Parkes stelt verder niet veel voor, maar de mensen zijn nog steeds heel erg trots op hun telescoop! Het is inmiddels wel behoorlijk aan het opwarmen, de meeste dagen halen we de 35 graden makkelijk. Barbeque plaatsen zijn versierd met kerstslingers, er hangen opgeblazen Kerstmannen in de straten. En wij hebben toch nog steeds het gevoel niet. Helemaal niet! Maar op zich is het weer wel lekker om te zwemmen en buiten te leven. En dat doen we nu dus ook maar. We gaan nu richting Mildura en dan het Riverland in South Australia, om Kerst en Nieuwjaar met vrienden te vieren op hun boerderij. Dat wordt gezellig! | |
| 15.12.05 00:59 | |
| Lang leve de airconditioning! We zijn hier hard op weg naar hele, hele hete feestdagen. Ooit Kerst gevierd in 43 graden hitte? Wij wel, en eigenlijk waren we niet van plan om dat te herhalen. Maar ja, daar hebben we hier dus niets over te zeggen. Het is heet, heel heet. Als we rijden lijkt het in de verte of de weg nat is, de lucht trilt en eigenlijk willen we niets anders doen dan slapen en lekker relaxen. We gaan morgen naar de Builders, een Aussie/Italiaanse familie waar we al eerder zijn geweest. Daar vieren we kerst en nieuwjaar. We werken iedere ochtend vier uur voor ons eten en onderdak, zoals dat gaan als je gaat Wwoofen. (www.wwoof.com.au) Dat wordt even doorbijten, want met veertig graden in de brandende zon is het niet zo prettig werken. We zullen wel een tropenrooster aanhouden, van 7 tot 11 ofzo. Rita is italiaanse en kan geweldig koken en bakken, en de gemiddelde wwoofer komt er na een paar weken ongeveer vijf kilo aan. Dat kan Eric vooral wel gebruiken, die heeft net een soort reizigersziekte achter de rug en is niet veel meer dan een bonenstaak. Ik denk dat Rita daar wel raad mee weet. Als we heel veel geluk hebben nemen ze ons met Kerst mee naar de italiaanse familie. Allemaal volslagen gestoord en heel erg luidruchtig. Als je My Big Fat Greek Wedding hebt gezien (film in bios) dan weet je waar we het over hebben. De familie is zelfs compleet met een echte oude italiaanse nonna, gekleed in zwart en spreekt alleen een italiaans dialect. Geweldig! De Builders hebben een organische boomgaard, en in dit seizoen is het citrus fruit rijp, plus de perziken en abrikozen. Dat wordt smullen. Gewoon naar de bomen lopen en de lekkerste uitkiezen. Een soort appeltjes van oranje, maar dan in de hitte. Bedankt voor jullie lieve kerstwensen en de pakjes, wij kunnen er weer een tijdje tegenaan. Waarschijnlijk zal het even duren voordat we weer online kunnen ,maar we laten zo snel mogelijk weer iets van ons horen. Tot dan: er staan weer nieuwe foto;s op de fotopagina. We wensen iederen een geweldige kerst en een heerlijk gezond en gelukkig 2006. Liefs uit Oz! | |
| 20.12.05 02:45 | |
| Het is bijna kerst en het is hier 42 graden. Momenteel stormt het maar de wind is verschroeiend heet. Met kerst wordt het lekker koel, rond de 28 graden. | |
| 23.12.05 03:19 | |
| Merry Christmas! Wij wensen iedereen hele fijne feestdagen! We vieren het hier met een barbecue, veel eten en kleiduiven schieten. | |
| 24.12.05 06:55 | |
| Merry Christmas everyone! We hebben hier een hele leuke kerst gehad, met ontzettend veel lekker eten en leuke mensen. We hopen dat in Nederland de kerst ook gezellig was. Het is hier op het moment een graadje of veertig, dus dat is even afzien. We zijn elke dag druk bezig met allerlei karweitjes van half acht tot twaalf, en ’s middags hebben we tijd voor onszelf. Eric heeft vanmorgen de hele ochtend lekker lopen snoeien met brushcutter, een snoeiapparaat met een motor erin. Vond ie geweldig, in het kader van Boys Toys. Ik heb abrikozen geplukt en ingepakt voor de markt en natuurlijk even een smaaktest uitgevoerd. Hihihi. Kortom: wij vermaken ons wel. De beste wensen voor iedereen alvast. Wij schrijven weer in het nieuwe jaar. | |
| 27.12.05 03:25 | |
| Hallo allemaal, wij zitten hier bij 45 graden hitte te wachten op een ‘koud’front dat ons moet verlossen van dit weer. Het is echt niet te geloven, zo heet. We werken van half zeven tot elf, en dan vallen we echt neer… Gelukkig is het einde van deze hittegolf nu in zicht, en we vertrekken volgende week richting Adelaide waar het ook iets koeler is dan hier. We hebben gisteren de 48 graden gehaald, tegen bedtijd was het nog 32 graden. Ah, ons nieuwe land.. geweldig gewoon! We hopen dat jullie de sneeuw en ijzel goed doorkomen, denk maar eens aan het alternatief als je er zat van bent.! Ontzettend veel geluk, gezondheid, reislust en tevredenheid in 2006!! Happy NewYear! | |
| 31.12.05 03:31 | |
| Het nieuwe jaar is hier in Australie goed begonnen. We zijn inmiddels in Adelaide aangekomen, mooie stad met veel musea en leuke winkeltjes! Fijn om even weer in de beschaving te komen, voordat we weer gaan wwoofen. Op weg naar Adelaide zijn we nog even gestopt in Gawler, om op visite te gaan bij Anouk en Ben. Die zijn uit Eindhoven geemigreerd naar Gawler en het was leuk om eens met mensen te praten die hetzelfde hebben meegemaakt. Ook veel gedoe met dingen opzeggen, rekeningen die maar blijven komen enz.. Het was erg gezellig. We blijven hier vandaag en morgen, en dan gaan we richting het zuiden van Adelaide om te gaan wwoofen (vrijwilligerswerk) in een 5 sterren Bed and Breakfast aan het strand. We merken nu dat dat de goede beslissing was, omdat december en januari de vakantiemaanden zijn in Australie. Het is overal vreselijk druk, op de camping waar we nu staan lijkt het een beetje op Lloret de Mar. We zagen net een mevrouw langslopen met een Kruidvat tasje!?! We staan op een heel klein plekje zodat de buren op een meter afstand staan. Niet echt ons idee van een fijne camping. Maar misschien zijn we wel erg verwilderd zonder dat we het zelf doorhebben… Eric gaat vanmiddag even lekker het museum in en ik ga de winkelstraat onveilig maken. Het is hier vandaag 30 graden, heerlijk!! Groetjes! | |
| 5.1.06 01:45 | |
| Vanuit een warm en zonnig Maslin Beach sturen we jullie de allerlaatste foto’s! Ze staan nu in het foto album. Het is altijd weer even stressen, we zitten nu in de bieb in een piepklein kustplaatsje en we kregen maar een kwartiertje de tijd. Maar goed, de foto’s zijn gelukt en het verhaaltje volgt nu dus. Maslin Beach B&B is een prachtige villa, geinspireerd door een reis van Peter, de eigenaar door Italie. Het gebouw is nog maar vijf jaar oud en specifiek gebouwd voor de B&B functie. We zitten tot nu toe elke dag aardig vol, dus het is hard werken. De meeste gasten hebben vantevoren geboekt, maar soms komen er ook gewoon mensen binnenvallen op zoek naar een kamer. We zijn aardig aan de prijs, de meeste van de acht kamers zitten rond de 140 AUD per nacht. Maar dat is dan wel met twee personen, een heerlijk ontbijt en het gebruik van de Jaccuzzi!! Niet gek dus. Wij zitten jammergenoeg in het minder luxe gedeelte van het huis, we hebben zelf een piepend en krakend stapelbed. Dus hebben we maar een matrasje op de vloer gelegd… We krijgen wel goed te eten, gisteravond hadden we een echte aussie BBQ met vrienden van Peter en zijn moeder die 82 is. Die moeder werkt ook fulltime in de B&B, al zij het piepend en krakend. Eigenlijk past deze hele ervaring niet zo in de WWoof gedachte. We werken vijf uur per dag en het werk bestaat voornamelijk uit kamers schoonmaken en onderhoud van het gebouw. Het heeft dus eigenlijk niets te maken met wwoofen, wat voornamelijk is bedoeld als culturele uitwisseling. Voor ons is dit toch wel een hele waardevolle ervaring, ondanks dat het hard werken is. We leren heel erg veel over het runnen van een B&B en kunnen nu dus ook veel beter inschatten of het wel wat voor ons is. Tot nu toe lijkt het ons nog steeds heel erg leuk, want we zien heel veel dingen die voor verbetering vatbaar zijn. Ondanks dat het een vijf sterren B&B is! Sommige dingen zijn nou eenmaal typisch australisch, zoals instabiele bedden in een vijf sterren kamer en Peter die toast voor de gasten staat te smeren met huismerk margarine van de goedkoopste supermarkt. Dat kan toch eigenlijk niet…. Maar dat zien wij Nederlanders natuurlijk weer.. We blijven hier nog anderhalve week, tot volgende weer vrijdag. Daarna gaan we weer terug naar Adelaide, en na een weekendje uitrusten gaan we dan eindelijk westwaarts! Voor nu houden we ons lekker bezig met uitstapjes ’s middags na het werken, er is hier genoeg te zien. En af en toe gaan we naar het strand, maar dat vinden we eigenlijk te riskant midden op de dag, met de felle Australische zon. Maar tot nu toe vermaken we ons prima. | |
| 11.1.06 05:38 | |
| Puf, puf, wat is het warm! Wij kunnen het met de airco gelukkig onder de 40 graden houden. Je ziet niemand buiten en je hoort alleen de airco’s zoemen. | |
| 21.1.06 04:49 | |
| Hi all, hier is dan eindelijk weer een update van ons. Wij staan nu op het punt om linksaf te slaan, naar Western Australia. We zijn in Port Pirie, waar het stikt van de campervans en reizigers. Vanaf hier kun je vier kanten op: naar Adelaide, naar het oosten, via de Stuart Highway naar Darwin en via de Nullarbor Plains naar WA zoals wij gaan doen. De komende duizenden kilometers zien we niet veel bomen, mensen en water. Dat zal best heftig worden. We hebben de afgelopen dagen in een soort spookwereld geleefd in Adelaide. Het was vier dagen lang warmer dan 40 graden en dat vinden zelfs de Aussies een beetje teveel van het goede. Dus op de camping zag je niemand, maar het enige geluid wat je hoorde was het gezoem van de airconditioning in de caravans. Totdat de stroom uitviel… toen kwam iedereen naar buiten. Een heel aparte gewaarwording. Wij hebben Erics verjaardag in de bios gevierd, waar het heerlijk koel/koud was. En we zijn ook nog even naar Glenelg geweest, een soort Scheveningen. Erg leuk om te zien. Wij gaan nu dus westwaards en hebben geen idee hoe het zal zijn met het bereik van de mobiele telefoon en internetvoorzieningen, hoewel we het idee hebben dat het niet geweldig zal zijn. Dus geen bericht: is goed bericht. Wij melden ons vanzelf wel weer als het mogelijk is. Groetjes!! | |
| 24.1.06 00:56 | |
| Vandaag vertrekken we uit Ceduna over de Nullarbor. Wanneer we over een paar dagen aan de andere kant zijn, laten we het jullie weer weten. | |
| 25.1.06 22:25 | |
| We zijn veilig en gezond de Nullarbor overgestoken en zitten nu in Esperance. Het was een hele belevenis. Uitgebreid verhaal volgt zo snel mogelijk… | |
| 28.1.06 08:26 | |
| We zijn aan het einde gekomen van onze reis over de Nullarbor. Onverwachts hebben we het in drie dagen gedaan, een record om trots op te zijn. Rodger heeft het prima gedaan, hij zoemde maar door, zomaar vijfhonderd kilometer op een dag. Daarna stonden we wel te tollen op onze benen! De ervaring is bijna niet te beschrijven, zo apart. Je moet het gewoon een keer gedaan hebben denk ik. We zijn begonnen in Ceduna, een klein plaatsje in Zuid Australie. Bewapend met veertig liter drinkwater, veertig liter water om te wassen en voor de afwas en veertig liter extra diesel gingen we op pad. De eerste dag moesten we er echt even inkomen. Er is namelijk niet echt veel te zien onderweg, voornamelijk struiken in allerlei vormen, kleuren en maten. Dieren zagen we niet echt, en er was ook niet veel verkeer. Alleen af en toe een andere campervan of een roadtrain (grote vrachtwagens met twee of meer aanhangers). ’s Nachts stonden we op campings bij roadhouses. Er is daar vaak van alles te doen. Bijvoorbeeld op een middag op de camping van het roadhouse in Kimba. Een stoffige camping met een paar boompjes die een beetje schaduw gaven. Na een tijdje kwam een man aangewandeld, gekleed in een rok, die zijn hondje aan het uitlaten was. Even later hoorden we een luid lawaai van een helicopter. Hij ging erg laag over de camping en landde naast het roadhouse omdat de piloot trek had in een biertje en moest tanken. Hij is gelijk maar in het motel blijven slapen die nacht. Wij stonden met open mond te kijken. Er gebeuren soms vreemde dingen op de Nullarbor en er wonen hele vreemde mensen… Verder viel ons op dat je de roadhouses en kleine dorpjes al vanaf een afstand van ongeveer vijf kilometer kan zien liggen, omdat ze allemaal een enorme graansilo hebben die al van verre zichtbaar is. De roadhouses stellen verder niet veel voor, de meeste hebben een paar pompen met diesel, petrol en gas. Verder een bar, restaurant, hotel/motel en een paar powered sites voor campervans en caravans. Water is heel erg schaars omdat het op de Nullarbor bijna nooit regent. Opvallend was wel dat achter de receptie van de roadhouses bijna uitsluitend europese backpackers stonden. Waarschijnlijk wil geen aussie daar wonen en werken. We kunnen ons er wel iets bij voorstellen. De isolatie moet waanzinnig zijn. De mensen met campervans en caravans komen over het algemeen laat in de middag aan en knallen hun voertuig gewoon maar ergens neer voordag ze neerploffen met een biertje om bij te komen van de vele honderden kilometers van die dag. Er worden geen poten uitgedraaid van de caravans en de auto wordt niet afgekoppeld. Want de volgende dag begint alles weer opnieuw.. Wij waren erg blij om in Esperance aan te komen, een klein stadje, het begin van de beschaving in het westelijke deel van Australie.De camping was niet goedkoop voor $22.50 per nacht, maar wel vlakbij het strand en alles zag er op het eerste gezicht goed uit. Wisten wij veel dat er elke twee uur een trein langs zou komen? En dat we vlakbij een laadplek stonden voor vrachtwagens? We hebben dus de eerste nacht in de beschaving geen oog dicht gedaan. Nou ja, steeds twee uur geslapen voordat de volgende trein weer langs kwam. Gelukkig staan we nu op een heerlijk rustige bushcamping in Bremer Bay. Wat gaan wij lekker slapen vannacht!!! | |
| 30.1.06 04:08 | |
| Hoi hoi, we hopen dat jullie allemaal ons weblog weer hebben weten te vinden. We hebben weer wat nieuwe foto’s geplaatst en zijn nog steeds bezig om het weblog weer als link op onze site te krijgen. Tot die tijd: even geduld aub. We zitten nu in Denmark, een heel lief klein alternatief plaatsje aan de kust. Prachtige stranden, National Parks en het weer zit ook weer wat mee: half bewolkt en ongeveer 22 graden. Niet onaardig! | |
| 1.2.06 07:52 | |
| Superlatieven dekken de lading niet meer, we zoeken naar woorden die beter zijn dan ‘waanzinnig, prachtig, absoluut geweldig, stunning, wonderful, amazing’… We zijn absoluut in het mooiste stuk van Australie beland, volgens ons dan. Azuurblauwe zee, prachtige rustige baaien met witte stranden en groene bomen eromheen. Karri bomen van 60 meter en hoger, de meeste zijn rond de 350 jaar oud. Als je door een bos met Karri bomen loopt lijkt het net alsof je een dwerg bent, zo hoog zijn ze. En het is stil, doodstil.. Op de vogels na dan. We vinden het hier geweldig, het liefst bleven we meteen. Maar we genieten ook nog van het reizen, dus we gaan gewoon nog even door. Voor het opzoeken op de kaart: we zijn in de buurt van Permberton, Walpole en Denmark. Absolutely fabulous! | |
| 6.2.06 06:14 | |
| Inmiddels zijn we in Margaret River aanbeland, het is hier een stuk toeristischer dan in ‘ons’ gedeelte. Veel caravans, cafeetjes en ontzettend veel wijngaarden en wineries. Je kunt hier gewoon naar een winery toegaan en wijn proeven, en al dan niet een paar flessen kopen. De omgeving bestaat hier dus uit heel veel groene wijngaarden, maar ook prachtige witte stranden en blauwe zee. We hebben wat foto’s in ons fotoboek gezet, dus jullie kunnen zelf even kijken. Op een van de foto’s staat ook een prachtig gebouw, The Loco Shed. Die hadden we dus bijna gekocht. We waren er meteen helemaal weg van, zo mooi. Het is een Bed en Breakfast met tien kamers, middenin de bossen. Ze hebben een oude locomotiefschuur opgeknapt maar het oude dak gehouden. We waren helemaal verliefd, vooral toen we hoorden dat ze er maar $350.000 dollar voor vroegen. Niet duur voor een lopende business met tien kamers! En de eigenaresse, waar we twee uur mee hebben gepraat, kwam uit Rotterdam! Maar anyway, na een hoop navraag bij de gemeente en de makelaar bleek dat de Loco Shed niet op hun eigen land staat, maar op Crown land, van de overheid dus. Dat vinden wij een te groot risico, want dan bezit je dus alleen het gebouw en hebt verder niets te zeggen over het land. We waren er echt kapot van. Maar aan de andere kant, dat had het einde van onze reis betekend en daar zijn we nog niet aan toe! We blijven dus doorreizen, maar wel met onze ogen wijd open. Want af en toe staan er echt juweeltjes te koop. En dit stuk Australie, het zuidwesten, staat bij ons op nummer 1! | |
| 11.2.06 05:15 | link / 1 Reactie(s) / Reageer |
| Hoi hoi! We zijn op het moment in Donnybrook, aan het begin van de Wheatbelt in Zuidwest Australie. Het is vandaag ontzettend heet, dus hebben we maar rustig aangedaan en schuilen we nu in het Telecentre. Gisteren zijn we in Busselton geweest om allerlei nuttige klusjes te doen. Rodger heeft een beurt gehad bij de mechanic, het motorgedeelte van onze trouwe koelkast is ontstoft en opgepoets. Alles doet het nu weer prima! We rijden nogal veel op onverharde wegen door de bush en wanneer we dan stoppen zit alles (ook binnen) onder het hele fijne rode stof. Vandaar dat alle werkende onderdelen iets meer liefde nodig hebben dan normaal. Zondagochtend hebben we een prachtige trailride gedaan op het paard vanuit Margaret River en gisteren dus in Busselton op de enorm lange pier gewandeld. Er kwamen ook nog twee dolfijnen langs: schitterend. Dat went toch nooit hoor, die prachtige blauwe zee en witte stranden. We gaan nu weer wat afzakken naar onze favoriete gebieden: van Denmark tot Pemberton. We zijn er eigenlijk te kort geweest naar onze zin en met deze hitte is het in de Karri bossen het lekkerst. Veel schaduw, weinig insecten en heel veel stilte. Precies zoals we het willen! En misschien gaan we ook nog wel even langs onze lieve Loco shed…… | |
| 14.2.06 06:41 | |
| Als een magneet worden we weer naar beneden getrokken, naar ons stukje Australie: het zuidwesten. Vanaf Busselton zijn we het binnenland ingetrokken om een stukje historisch gebied te bekijken naar aanleiding van het boek ‘A fortunate life’van Albert Facey. Het binnenland bestaat voornamelijk uit langgerekte stukken geel gras en schapen. Er zijn niet veel bomen meer over sinds de early settlers zijn begonnen om het land te bewerken. Een heel scherp contrast met ons favo stukje in de bossen. Dorpjes stellen hier in het grote gele niets ook niks voor. Een hotel met een bar (onontbeerlijk in Australie), een kleine supermarkt met hele hoge prijzen, een schooltje en een parkje met openbare toiletten. Dan heb je het wel weer gehad. En oh ja, weer grote graansilo’s aan het begin van ieder dorp. Het leven is hier heel hard, er valt met de landbouw niet zo veel meer te verdienen. Meestal vertrekken de jongeren dan ook naar de stad, Perth of Bunbury om een opleiding te gaan volgen of te gaan werken. Vandaag zagen we een farm te koop staan bij de makelaar die al bijna honderd jaar in de familie was. Blijkbaar is er niemand in de familie die hem nu nog wil overnemen. Dat moet vreselijk zijn voor de ouders die hun hele leven lang hebben gevochten met hitte en droogte om de kinderen een toekomst te geven. Maar zo is het leven hier. Wij gaan nu in ieder geval weer naar het zuiden, we kunnen er toch nog niet wegblijven. We hebben nog zoveel niet gezien, en heel veel leuke plekjes om nog een keertje te bekijken. Volgende week gaan we wwoofen bij Margaret River, bij mensen die een paar fruit-en avocado bomen hebben en er moet ook iets gebouwd worden. Wat precies dat weten we nog niet, maar wwoofen is over het algemeen toch een groot avontuur, dus we zien wel weer. Ze hebben een klein kindje van bijna drie, dus dat lijkt ons hartstikke leuk. Kunnen we gelijk nog wat wijn/chocola/kaas/bier gaan proeven in het gebied, want daar staat het echt bekend om. Er zijn zoveel kleine fabriekjes waar je gratis de producten kunt proeven, erg leuk. We waren van het wijnproeven wel een beetje tipsy geworden vorige week. Maar die Aussie wijn is zeker aan te raden, zelfs Eric vond hem lekker! | |
| 17.2.06 04:05 | |
| Ik had gisteren dus een enorm lang bericht gepost: issie weg! Nou ja, nu maar even een samenvatting van dat alles. Wij zijn nog steeds in het zuidwesten, en het wordt nu allemaal wat serieuzer. Vanmorgen hebben we een gesprek gehad met de financieel adivseur van de makelaar in Nannup. Het goede nieuws is dat we best wel mogelijkheden hebben met ons geld hier, het slechte nieuws is dat de prijzen nog steeds ontzettend hoog zijn. Eergisteren hebben we twee properties bekeken, allebei een paar acres land zonder huis. Dat huis komt later wel, dat kunnen we nu echt nog niet betalen. Het mooie is wel dat je hier een soort bouwpakket huizen hebt, en die staan voor onder een ton. Mooie huizen ook, in allerlei soorten en maten. We zijn ons dus wel aan het orienteren maar we laten ons niet gek maken door de prijzen. Ons stukje paradijs komt wel, daar zijn we niet bang voor. Het belangrijkste is dat we een weloverwogen beslissing maken, ook al is dat moeilijk als je op 10 acres (ongeveer 3 ha) prachtige bush staat compleet met palmbomen, vogeltjes en allerlei inheemse dieren. Maar zoals gezegd: alles komt op zijn tijd. We zijn nu vooral bezig met het onderzoeken of we een baan kunnen krijgen hier en dat ziet er goed uit. We gaan in ieder geval volgende week naar Perth om te woofen, en daarna beslissen we of we hier terug komen of nog doorreizen naar het noorden. Spannende tijden, maar ook heel erg leuk! | |
| 22.2.06 06:50 | |
| Hoi, we zijn eindelijk in Perth aangekomen, en onze eerste reactie is: Omdraaien!! Terug naar het heerlijke rustige, koele en stille zuidwesten… Maar we hebben hier wat dingen te doen en uit te zoeken, plus Perth is helemaal niet zo’n gekke stad, dus we blijven maar even. We doen vandaag en morgen allemaal nuttige dingen, zoals sightseeying, post ophalen e.d. En vanaf woensdag gaan we woofen op een kinderdagverblijf. Dat wordt vast erg leuk. We gaan vervolgens nog een paar maanden op reis en hopen rond april/mei weer terug te zijn in Nannup. Want we missen het nu al! | |
| 27.2.06 08:56 | |
| Nou, we hebben ons bedacht! Toen we vanmorgen met Rodger in het drukke stadsverkeer reden over de Freeway, hadden we allebei ineens zoiets van: nee, dit is niks voor ons. Ondanks dat Perth een mooie stad is, als je ervan houdt, voelen we ons hier niet echt lekker. Teveel lawaai, uitlaatgassen en mensen. Te weinig rust, ruimte en natuur. Dus hebben we besloten om onze wwoof ervaring maar over te slaan en door te gaan naar het noorden. We kunnen altijd nog een weekendje Perth gaan doen als we in het zuid westen wonen. Voor nu is het gewoon net even teveel, we hebben ruimte nodig! | |
| 1.3.06 07:31 | |
| De afgelopen dagen hebben we aardig wat kilometers afgelegd en ook heel wat litertjes zweet verloren. Het was heet, heel heet. De temperatuur is eigenlijk iedere dag de veertig graden gepasseerd. We hebben zelfs de airco in de cabine van de auto aangehad, en dat komt zelden voor. Maar de zon is hier heel intens en veertig graden voelt alsof het kookt. Eric is zo bruin als een oorspronkelijke bewoner van australie, en ik.. tja, rood met sproeten. De zonnebrandolie die ze hier verkopen gaat niet hoger dan factor 30 en dat is erg jammer. Met de factor 60 die we uit Nederland hadden meegenomen ging het allemaal wel, maar nu is het echt een kwestie van bedekken, smeren, hoed en zonnebril, vliegennetje en zoveel mogelijk in de airco blijven. Af en toe wordt het ons een beetje teveel tegenwoordig, na zes maanden onderweg. De camper is soms net ietsje te klein, het weer te heet, de campings te druk (het is net vakantie geweest) en de afstanden te groot. Dat is echt een reizigerssyndroom, samen met de ‘paradijsziekte’. Op een gegeven moment kijk je naar een prachtig wit strand, blauwe zee en palmbomen en dan komt de gedachte op:’ach, weer een wit strand, leuk hoor. Kunnen we nu iets anders gaan doen?’. Paradijsziekte dus, teveel prachtige indrukken om op te kunnen slaan. We proberen nog steeds heel erg te genieten, doen het wat rustiger aan dan in het eerste halve jaar. We gaan niet meer te ver naar boven, aangezien er nog steeds waarschuwingen voor tropische cyclonen zijn voor het noorden. We gaan nu vanaf Geralton (waar we vandaag de tentoonstelling over het schip de Batavia hebben gezien, in de airco: bliss!) naar Kalbarri, dan Denham en Exmouth. Vanaf daar heeft Eric een mooie route door de outback uitgestippeld naar het zuiden, en wat we daarna gaan doen zien we dan wel weer. Voor nu: het ene prachtige witte strand met turquise zee na het andere, en we genieten er nog steeds volop van!P.S. We hebben weer nieuwe foto’s op onze site gezet. Veel kijkplezier! | |
| 8.3.06 03:19 | |
| We zyn nu in Monkey Mia. Heel veel dolfynen! Sonja heeft er zelfs een mogen voeren! Het is hier prachtig en het weer is heerlyk. We blyven hier 2 dagen. | |
| 11.3.06 04:56 | |
| Het is hier waanzinnig. We hebben gisterenavond schildpadden en dolfynen gezien. En vanmorgen weer dolfynen gevoerd. Vanmiddag doen we een cruise. Leuk!! | |
| 12.3.06 03:16 | |
| Na gisteren een mooie 4WD tocht door de duinen te hebben gereden, hebben we besloten om nog een paar dagen in Monkey Mia te blijven. Het is zo mooi hier! | |
| 14.3.06 12:42 | |
| Nippend aan onze cuppuchinos op het terras, uitkijkend over de prachtig helder blauwe zee bekijken we de dolfijnen die af en toe naar boven komen, hun vinnen glinsteren in de zon. Ahhh, het is hier net het paradijs, we hadden dit echt even nodig om op te laden. Het is wel druk hier, maar gezellig, en omdat het een resort is is ons leven hier heel simpel. Opstaan, ontbijten, zwembad/zee/boekje lezen, lunchen, rusten, dolfijnen en zeeschildpadden kijken, koffie drinken op het terras, uit eten of zelf iets maken, de sunset bekijken vanaf de pier, zwemmen en relaxen met een goed boek. Morgen gaan we weer door, richting canarvon, helemaal uitgerust en opgeladen. | |
| 15.3.06 03:25 | |
| Na gisteren de steenbokskeerkring te zyn overgestoken, zyn we aangekomen in de tropen. Erg heet maar wel erg mooi. Zyn nu in Exmouth en blyven paar dagen. | |
| 18.3.06 08:05 | |
| We zijn al een paar dagen in Exmouth. Het is hier prachtig, maar wel ontzettend warm. We zweten zo ongeveer 18 uur per dag, onze huid is er helemaal rauw van. Echte tropische hitte hier, na een regenbui is het zo mogelijk nog heter en heel erg benauwd. Het staartje van het cycloon seizoen hebben we nog net meegepakt, gelukkig is er nog geen teken van een cycloon te ontdekken. Dat laten de autoriteiten ook op tijd weten is ons verzekerd. Wel grappig dat alle huizen hier zijn gebarricadeerd als forten, met tralies voor de ramen. Voordat we op het idee van de cyclonen kwamen dachten we dat het hier ontzettend onveilig was qua inbrekers! Bleek dus niet zo te zijn. Vanmorgen zijn we al om half acht opgehaald voor een tocht met een Glass Bottom Boat. Die boot heeft dus een glazen bodem, en het Ningaloo koraal rif is hier maar een kilometer of twee van het strand. We zijn over ontzettend mooie en oude riffen heengevaren en hebben Nemo gezien in de West- Australische versie. Ook nog heel veel schildpadden en een haai gezien. Waanzinnig! En zonder nat te worden! We schuilen vandaag een beetje voor de hitte in de airconditioning van shops en onze lieve Rodger, want we worden er een beetje ziek van inmiddels. Er is maar zoveel hitte die we kunnen hebben, en we hebben inmiddels onze portie gehad. Over een paar weken zakken we lekker helemaal af naar beneden, naar onze geliefde Zuidwest hoek. En dan komt ook net het walvissen seizoen op gang. We kunnen niet wachten om in de weekends naar de kust te rijden, te picknicken op een rots die op zee uitkijkt en dan te kijken naar springende Humpbacks en voorbijzwemmende Southern Right Whales. Ahhh, what a life! Ps: er staan weer nieuwe foto’s in het fotoboek. Laat ons eens weten wat jullie ervan vinden? Thanks! | |
| 20.3.06 06:40 | |
| De afgelopen dagen hebben we Karijini NP verkend. Door de regenval was het alleen toegankelyk voor 4WD. Het was dus lekker rustig.Waanzinnig mooie kloven! | |
| 23.3.06 12:07 | |
| Vanaf Exmouth zijn we het binnenland ingetrokken. De afgelopen dagen zijn we in Karijini National Park geweest. Het was fantastisch! Zeer mooie kloven met waanzinnige uitzichten. Doordat er een aantal weken geleden overstromingen zijn geweest was het park alleen toegankelijk voor 4 wiel aangedreven auto’s. Het viel echter reuze mee, een paar stukjes waren een beetje hobbelig en af en toe lag er wat water. Maar het was daardoor wel heel erg rustig. We hadden het park bijna alleen voor ons zelf. We zijn bezig met de foto’s dus die komen binnenkort. We zijn nu in Meekatharra. Vanaf hier begint de Kingsford Smith Mailrun route. Deze route loopt door de outback en hierover werd vroeger post vervoerd naar afgelegen stations. De route loopt naar Mount Augustus en eindigd in Canarvan. De komende dagen rijden we dus door de outback en zijn we even niet bereikbaar. We laten het wel weer weten als we boven water komen aan de kust. bedankt voor de reacties op de foto’s! | |
| 24.3.06 08:02 | |
| We zijn weer terug in de “beschaving”!Een paar dagen geleden zijn we vanuit Meekatharra naar de kust gereden. Een gebied ruim twee keer zo groot als Nederland maar dan zonder verharde wegen. Er zijn alleen een paar stations. Dit zijn boerderijen met gigantische stukken land waar vee op wordt gehouden. Wij hebben een mooie route gereden van Meekatharra, via Mount Augustus en Kennedy Range National Park naar Carnarvon aan de kust. Een route van zo’n 800km door het grote niets. Een aantal weken geleden was in dit gebied een grote overstroming geweest. Het was tot het laatste moment erg onzeker of we de route konden rijden. De onverharde wegen worden namelijk tijdens zo’n overstroming gedeeltelijk weggespoeld en het duurt een tijd voordat dit hersteld is. Gelukkig kan je makkelijk informatie opvragen hoe de wegen erbij liggen en wat gevraagd aan de lokale mensen. De informatie was een beetje tegenstijdig. De weg zou nog niet hersteld zijn maar het zou mogelijk moeten zijn met een 4 wielaangedreven auto. Het was wel een beetje spannend maar we dachten dat we het maar eens zouden moeten proberen. Als het te erg was dan konden we altijd nog terugkeren. Afgelopen zaterdag zijn we al zeer vroeg vertrokken voor het eerste stuk van de reis, een tocht van 350km van Meekatharra naar Mount Augustus. Al snel bleek dat het niet zo erg was als we hadden verwacht. Het grootste deel konden we aardig doorrijden en we hebben stukken zelfs met zo’n 70km/uur kunnen afleggen. Het was wel erg opletten. Soms leek het erop dat de weg er heel netjes bij lag maar dan kon er plotseling een stuk zijn weggespoeld. Dan is het vol op de rem om zo langzaam mogelijk de opstakels te nemen. Meestal waren het de lagere gedeelten van de weg die weggespoeld waren. Op andere gedeelten lag een laag zand en met nog een aantal rivieren die we moesten oversteken was het een hele interessante en leuke tocht. ’s Middags kwamen we vermoeid maar voldaan in het Mount Augustus resort. Althans het heet resort maar meer een plek om te camperen en een aantal kabines om te overnachten is het niet. Er was in ieder geval wel erg veel wildlife te zien. Voornamelijk erg grote sprinkhanen en kikkertjes. Heel veel kikkertjes en ze zaten echt overal! Niet zo heel erg maar als je naar de wc wilt en de pot zit vol met kikkertjes is dat niet zo erg leuk. De eigenaar van het “resort” vertelde ons dat ze na de grote overstroming echt overal zaten. We hadden dus net de juiste tijd uitgekozen om te komen. Maar de berg was heel erg mooi en we hebben de volgende dag een hele mooie tocht gemaakt. We hadden wel al onze technieken uit de 4WD cursus nodig om rond te rijden. Rijden over zand, rotsen en door rivieren. En soms vlak na elkaar verschillende soorten opstakels zodat je eerst een plan moest maken voordat je door kon rijden. Heel spannend maar ook heel erg leuk. Mount Augustus was heel erg mooi. Omdat er pas veel regen was gevallen, stroomde er veel water en waren de meren gevuld. Een unieke gebeurtenis volgens de eigenaar van het resort. We hebben heerlijk geklauterd over de rotsen en onderweg interessante rotstekeningen tegengekomen van de aboriginals die hier al duizenden jaren geleden rondzworven. De volgende dag vervolgden wij onze tocht naar Kennedy Range National Park. In vergelijking met het eerste stuk was dit erg gemakkelijk. We konden goed doorrijden. We waren vroeg vertrokken en kwamen ’s middags niet al te laat in het Kennedy Range NP aan. Een schitterend park met mooie kloven. Er zijn maar weinig wegen door het park. We hebben tussen de imposante bergen overnacht en vanmorgen hebben we een wandeling gemaakt. Je voelt je erg klein tussen de grote bergen en rotsen. Aan het eind van de morgen zijn we doorgereden naar Carnarvon aan de kust. We waren hier ook al een paar weken geleden. We hebben een lus gemaakt door een aantal mooie parken. Van hieruit gaan we naar het zuiden. Morgen gaan we weer naar Monkey Mia, het resort waar de dolfijnen en schildpadden vlak voor de kust zwemmen. Het was de vorige keer zo verschikkelijk mooi dat we er nu weer een paar dagen willen blijven. Lekker uitrusten en genieten naar ons grote outback avontuur. We zullen de foto’s bewerken maar het zal nog wel even duren voordat we ze online kunnen zetten. In Monkey Mia kunnen we geen USB stick gebruiken om de foto’s op het internet te zetten. | |
| 28.3.06 10:29 | |
| Op het moment is er een zware cycloonwaarschuwing voor het noordwesten van deze staat. Wij zitten gelukkig ver genoeg naar het zuiden om er weinig last van te hebben, maar het waait stevig en er schijnt ook wat regen aan te komen. Het rare is dat we vorige week precies in het gebied zaten waar nu iedereen is geevacueerd. Raar gevoel. De boel wordt daar nu ontruimd en mensen bereiden zich voor op zware windstoten en veel regen. Maar wij zitten dus nog lekker rustig in Monkey Mia, nog even genieten van zon/zee/strand en dolfijnen voordat we echt naar het zuiden gaan waar de winter gaat beginnen. En Sonja heeft waarschijnlijk al een baan!! Ff afwachten! | |
| 30.3.06 09:13 | |
| De cycloon heeft zich bedacht en komt onze kant op. Wel is hij wat afgezwakt maar het is al slecht weer dus rijden we vandaag naar het zuiden. | |
| 31.3.06 01:41 | |
| Na een stormachtige rit aangekomen in Kalbarri. Cycloon komt hier komende nacht als een zware storm over. Hebben lekker een huisje gehuurd voor vannacht. | |
| 31.3.06 09:29 | |
| Het was even schrikken toen de cycloon Glenda op ons afkwam. Nietsvermoedend kwamen wij na onze rit door de outback aan in Kennedy Range National park waar het bewolkt was en af en toe regende. Dit is heel bijzonder omdat het park in een woestijngebied ligt. We hadden al dagen geen nieuws kunnen volgen omdat er in de outback geen ontvangst is van radio of tv. Een andere reiziger vertelde ons dat de regen waarschijnlijk werd veroorzaakt door een cycloon die zich aan het ontwikkelen was in het noorden. De volgende dag in Carnarvon zagen we het nieuws op tv. Er was inderdaad een tropische cycloon in aantocht die in het noorden het land zou bereiken maar daarna waarschijnlijk gelijk het binnenland zou intrekken. Voor ons dus geen probleem, dachten we. Wel was het een raar gevoel dat de cycloon over het gedeelte zou trekken waar wij een paar weken eerder waren geweest (Cape Range NP, Exmouth en Karijini NP). De dagen erop werd het echter duidelijk dat de cycloon niet het binnenland in zou trekken, zoals verwacht, maar de kust zou blijven volgen naar het zuiden. We zaten inmiddels in Monkey Mia en het weer werd inderdaad steeds slechter. Op tv werd regelmatig een update gegeven van de situatie. De gebieden die risico lopen worden aangeduid met drie kleuren. De rode gebieden moeten onmiddelijk de schuilkelders in, de gele gebieden moeten zich opmaken voor noodweer en de blauwe gebieden bevinden zich in de mogelijke baan die de cycloon kan volgen. Carnarvon, een paar honderd kilometer boven Monkey Mia, kwam al in de gele zone en Monkey Mia lag ook al in de baan die de cycloon zou volgen. De kracht zou wel afnemen maar het stormde al flink toen wij besloten om naar het zuiden te gaan. Toen wij ’s morgens wegreden, was het erg slecht weer. Het vreemde vonden wij dat de wind uit het zuiden kwam terwijl de cycloon juist naar het zuiden trok. De cycloon ging dus tegen de wind in. En wij dus ook! Met grote moeite kwamen we vooruit. Onderweg stopten we nog even bij een roadhouse om te tanken. Door de grote hoeveelheid regen en wind was het binnen bijna net zo nat als buiten. De regen kwam overal door het dak en muren naar binnen. De hoogste tijd dus om verder te gaan. Gelukkig waren we sneller dan de cycloon, al was het maar net, en werd het weer iets beter. In Kalbarri besloten we een huisje te huren op de camping. Dat bleek een goede beslissing. Hoewel de cycloon inmiddels overgegaan was in een tropische storm, waaide en regende het ’s avonds en ’s nachts behoorlijk. De volgende ochtend echter kwam de zon alweer door. Nog wel wat wind en bewolking maar het zag er een stuk vriendelijker uit. De storm was voorbij! We zijn vanuit Kalbarri rustig verder gereden en zitten nu in Perth. We blijven hier lekker een paar dagen en trekken dan verder naar het zuiden. De herfst is hier begonnen en het is al erg koud, tussen de 20 en 25 graden. De afgelopen maanden hebben we dat zelfs niet gehad als nachttemperatuur! We lopen dan nu ook met lange broeken en dikke truien. Omdat we er eerder zijn dan verwacht, willen we nog een klein rondje maken voordat we gaan kijken voor een huurhuis in Nannup of omgeving.We hebben trouwens weer een heleboel foto’s in ons album gezet. Veel kijkplezier! | |
| 3.4.06 04:40 | |
| Balkende en howard zyn hier in fremantle ter ere van voc schip replica duyfken. Balkie zwaaide speciaal naar ons! | |
| 6.4.06 06:14 | |
| Het is een raar gevoel, dat aan onze reis een einde is gekomen. Enerzijds zijn we best een beetje verdrietig dat ons vrije leventje met Rodger over is voor nu. We hadden natuurlijk ook op 12 maanden gerekend, zo niet meer. Maar we zijn ook blij dat we nu eindelijk wat vastigheid zullen hebben. Dingen die heel simpel zijn als je in een huis woont: je eigen douche/toilet/wasmachine, niet meer die onzekerheid van waar je ’s nachts zult slapen, wat meer ruimte om te leven. Maar als we terugkijken is de reis toch voornamelijk geweldig geweest. Zeven maanden voelt als zeven jaar, zoveel hebben we gezien en gedaan. Van in de sneeuw lopen in Tasmanie, tot dolfijnen voeren in Monkey Mia en four wheel driven in de outback bij Mount Augustus. We hebben op campings gestaan waar overal wombats liepen te grazen, waar kikkers uit de afvoerputjes en toiletten kwamen, waar we de enige niet-australiers waren en daarmee een bezienswaardigheid, campings waar het ’s nachts stil was met uitzondering van krekels en uilen maar ook campings waar dag en nacht treinen, bussen en trucks langskwamen. De wegen varieerden van nieuwe asfaltwegen die druk bereden werden door campers in alle soorten en maten, tot kleine zand en modderwegen waar we de eersten waren na een flinke tijd van regen en overstromingen. En natuurlijk de Nullarbor, met het langste rechtste stuk weg in het hele zuidelijke halfrond. De mensen die we hebben ontmoet vormen een grote kleurrijke massa. De traditionele Grey Nomads (zestigplussers die hebben en houen hebben verkocht om in een luxe caravan/motorhome Australie rond te reizen), jonge backpackers die in miniscule tentjes sliepen of zelfs gewoon achterin de auto, Japanners op de fiets midden in de outback en heel veel Nederlanders. Overal waren ze! We werden er op een gegeven moment een beetje zat van, de hele dag nederlands horen om ons heen. Toch waren we best een beetje trots toen we Balkenende hoorden spreken in Fremantle, ter gelegenheid van de afvaart van Duyfken. Hij heeft best iets, die Balkenende. En spreken kan hij ook, ook al is het in steenkolen engels. Howard trouwens ook, we waren best onder de indruk. Wanneer we binnenkort een huisje vinden en beginnen met werken vallen alle belevenissen van de reis vanzelf wel op hun plaats hopen we. Het is nu nog allemaal erg verwarrend en de eerste maanden zijn een beetje op de achtergrond geraakt. Dat heeft even tijd nodig. We beginnen deze week met het actief zoeken naar een geschikt huurhuis, we kijken naar een autootje (om Rodger wat rust te geven) en natuurlijk laten we de container met onze spulletjes overkomen zodra we een adres hebben. Spannend hoor allemaal. We houden jullie op de hoogte!En we hebben nog een paar foto’s in ons fotoalbum geplaatst. |
|
| 10.4.06 05:13 | |
| Het is alweer een tijdje geleden dat we iets van ons hebben laten horen. We rijden nu rond in de omgeving waar we willen gaan wonen: Nannup, Margaret River, Pemberton, Busselton. We hebben ons ingeschreven voor een huurhuis en we hopen zeer binnenkort hier iets over te horen. Waarschijnlijk kunnen we over zo’n 3 weken in een heel lief huisje in een bos, ongeveer 14 km van Nannup. Het ligt heel mooi op een stuk land, naast een riviertje in een bos. We hebben een paar foto’s gemaakt, zie ons fotoboek. Het is nu dus voornamelijk afwachten. We reizen de komende tijd rond in de omgeving en laten wel weer wat weten als we weer nieuws hebben. Het is trouwens erg stil in onze inbox van ons emailadres. We willen graag horen hoe het met jullie gaat! Nieuws uit Nederland is altijd leuk. Groetjes! | |
| 18.4.06 04:48 | link / 2 Reactie(s) / Reageer |
| Momenteel zitten we eigenlijk te wachten totdat we in ons huurhuis kunnen gaan wonen. De komende week hopen we het huurcontract te ondertekenen en, als alles goed verloopt, kunnen we op 1 mei al in het huis. En er is nog veel te regelen en te kopen. We hebben de afgelopen tijd gekeken naar auto’s, meubels en andere apparatuur die we nodig hebben in ons nieuwe huisje. Sonja is al druk bezig met een baan. Ze heeft al een paar gesprekken gehad en een baan bij het ABC Early Learning Centre in Busselton ziet er veelbelovend uit. Omdat ons nieuwe huurhuis midden in de bossen ligt en een groot deel van de wegen naar Busselton en Margaret River nog onverhard zijn, heeft ze (vanmorgen) een Toyota RAV4 gekocht. Die is niet zo groot maar is wel stevig en heeft all-wheel-drive en krijgt ook een bull-bar om de kangoeroes weg te duwen. We kunnen hem waarschijnlijk deze week al ophalen. Foto’s volgen. Eric heeft ook al een paar connecties gelegd met IT-bedrijven maar hij blijft lekker nog een tijdje in en rond het huis klussen, de omgeving verkennen en allerlei zaken regelen. We hebben mooie zeer gedetailleerde plattegronden gekocht van de omgeving bij CALM (een soort staatsbosbeheer). Een mooie dikke Toyota LandCruiser staat op het verlanglijstje. Met deze auto kan je echt overal komen. Hoewel de auto’s hier niet zo verschrikkelijk duur zijn als je ze vergelijkt met Nederland, zijn de LandCruisers toch nog behoorlijk prijzig. Het zal daarom waarschijnlijk eentje worden die al wat ouder is. We kijken er erg naar uit om in ons nieuwe huurhuisje te gaan wonen. Het zal wel even wennen zijn. Het huis ligt zo’n 14km van Nannup midden in de bossen. Er is geen waterleiding dus moeten we het doen met regenwater. Naast het huis staat een grote regenton. Eventueel kunnen we ook gebruik maken van grondwater die opgepompt kan worden. Volgens de eigenaren moet dit ook lekker water zijn. De kwaliteit is in ieder geval heel goed. In plaats van riolering hebben we een septische tank en verder moeten we de post ophalen bij het postkantoor in Nannup. Het afval moeten we ook wegbrengen want er komt geen vuilniswagen langs. De verwarming in de kamer is een houtkachel (dus lekker houthakken in de bossen) maar we zijn van plan om ook electrische kacheltjes te kopen. Want electriciteit hebben we wel! En we hoorden ook fantastisch nieuws. Over een paar weken komt ADSL beschikbaar in Nannup en wij kunnen daar ook gebruik van maken!!! Het wordt dus een avontuurlijke tijd. Misschien vinden we het na een tijdje maar niets om zo afgelegen te wonen of het blijkt fantastisch te zijn. Het huurcontract loopt voor een half jaar dus dan kunnen we kijken of we blijven, zelf iets gaan kopen of op zoek gaan naar een andere plek. De komende tijd zijn we dus druk bezig met alle voorbereidingen zoals auto’s, meubels, wasmachines, televisie, etc en langzamerhand begint alles vorm te krijgen. We houden jullie op de hoogte… | |
| 24.4.06 07:55 | |
| Het is altijd moeilijk om ergens op te wachten, maar het wordt nog moeilijker als je op een prachtig huisje wacht. Terwijl de regen hier valt en we het aardig koud en nat krijgen in Rodger, laten de aussies niet hun beste kant zien. Soms lijkt het hier op de mediterraanse houding van Manana manana, het komt wel een keer. Mensen maken niet snel duidelijke afspraken, nemen rustig de tijd voor alles en onze strakke nederlandse planning komt heel vaak in het geding. We weten nu (vrijdag) nog steeds niet zeker of we maandag aanstaande in ons huurhuisje kunnen omdat de eigenaars niet te bereiken zijn en ook niets laten horen. Dat is niet fijn omdat we allerlei dingen moeten bestellen en kopen en omdat we eigenlijk graag uit Rodger willen. Hij begint al een beetje te schimmelen van binnen omdat het zo koud en vochtig is hier. We willen een huis!!! Aan de andere kant: ons nieuwe Ravje is wel geweldig, rijdt als een treintje en ziet er heel stoer uit. Zie foto’s! En vanavond eten we boerenkool (zonder worst)! | |
| 28.4.06 04:52 | |
| Jippie, de eigenaren hebben zojuist het huurcontract ondertekend! We kunnen er maandag al in. Kunnen nu eindelijk de meubels en apparatuur gaan bestellen. | |
| 29.4.06 10:26 | |
