Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat we het grootste avontuur van ons leven begonnen: onze emigratie naar Australie. We zaten vol met hoop, verwachtingen, energie, enthousiasme en we hadden heel veel zin in het grote avontuur. Nu, vijf jaar later, begint ons leven eindelijk een beetje te lijken op hetgene waar we van droomden toen we vertrokken. Emigreren is voornamelijk keihard werken aan inburgering, het bijstellen van verwachtingen, relativeren en het stilstaan bij iedere kleine mijlpaal die er te halen valt. Op een dag kwam de realisatie dat ons leven er niet heel anders uit ging zien, het was meer de omgeving. We moeten hier ook heel hard werken voor ons geld, we hebben hier ook verantwoordelijkheden, tegenvallers en een hele hoop nieuwe ervaringen die we een plaats moeten geven.
Maar het voornaamste gevoel is nog steeds het gevoel van het grote avontuur, nieuwe grenzen verkennen. Het zijn de kleine dingen waar we nog steeds zo onbeschaamd van kunnen genieten. Ons huisje, de hondjes, ons tuintje, lekker dagjes weg, het geluid van de zee als we op het terras zitten, de miljoenen sterren aan de hemel, het gezang van de magpies en kookaburra’s, de kangoeroes die ons hier om de oren vliegen, de oorverdovende stilte en de lieve mensen om ons heen. We hebben heel veel lieve mensen achtergelaten die we nog steeds iedere dag missen, maar gelukkig hebben we ook veel lieve mensen gevonden.
Dus: we toosten vandaag op Australie, maar ook op Nederland. Waar we nu zijn, en waar we vandaan komen. Op de gezondheid!

This entry was posted on dinsdag, augustus 31st, 2010 at 6:50 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.