We zijn eindelijk een beetje van de jetlag bekomen, maar dat is niet vanzelf gegaan. In het Schiphol hotel was het ’s nachts behoorlijk lawaaierig dus hadden we niet zo lekker geslapen. Tijdens de vlucht lukt dat sowieso nooit, en bij thuiskomst dachten we dat allemaal lekker in te kunnen halen. Niet dus. De oppassers hadden ons al een tijd geleden gevraagd of hun hond Zac de eerste nacht bij ons mocht logeren omdat zij naar een concert gingen. Geen probleem, Zac was hier toch al drie weken samen met Joey geweest. Nou, dat liep even anders. De oppassers waren nog niet weg of Zac begon te jammeren, janken en blaffen. Geen gewone blaf, maar een hele hoge, nare blaf. Hij was niet happy, dat was duidelijk. Eerst dachten we nog dat het wel over zou gaan en we waren natuurlijk supermoe. Dus gingen we maar naar bed na beide honden op hun bedjes in de kamer te hebben geinstalleerd. Nou, daar was Zac het dus niet mee eens. Hij jankte en blafte maar door. Op een gegeven moment heb ik de oppassers maar gebeld om te zeggen dat het niet ging, want Zac is ook al op hoge leeftijd en we waren bang dat hij zich veel te druk zou maken. Maar ze hoorden natuurlijk de telefoon niet tijdens het concert…. Om 2.15 in de nacht kreeg ik ze eindelijk te pakken en om drie uur waren ze hier om de hond te halen. Puf…. Van slapen kwam het toen ook niet echt meer want de zon stond om half zes alweer hoog aan de hemel te branden. En gisternacht waren we net lekker in slaap gevallen, ging het brand alarm af. Bleek dat de batterij leeg was en in plaats van een piepje te geven gaat gewoon het alarm op volle sterkte af! Voordat de hartkloppingen voorbij waren was het ook weer een paar uur later. Afgelopen nacht is eigenlijk de eerste nacht dat we goed konden slapen. Het is een beetje afgekoeld en er waren geen honden/alarm geluiden. Heerlijk! Dan voel je je toch een heel ander mens.
Vanmorgen moest Eric weer werken en ben ik lekker met Joey naar het strand gegaan. Heerlijk vinden we dat, vooral als het lekker bewolkt en koel is. Ik kwam nog een vriendin tegen met haar hond, dus was het ook nog erg gezellig. Joey kan goed opschieten met haar hond, en dat zette me weer aan het denken. We willen graag een tweede hond, vooral om Joey overdag gezelschap te houden. Hij is soms een beetje eenzaam op dit grote terrein. En nu ben ik me toch een sweetie op het spoor gekomen: Siwa. Ze is een ‘rescue dog’, een hond die snel een nieuw baasje nodig heeft omdat ze niet bij haar baasjes kan blijven. Ik heb net gebeld en het klinkt alsof Siwa een geweldig beestje is. En ze lijkt ook nog op Joey! We gaan zaterdag even kijken, ze woont gelukkig nog gewoon thuis bij haar baasje, niet in het asiel. Dit is Siwa. Wat denken jullie? ‘Could she be any cuter?’.

This entry was posted on Tuesday, January 19th, 2010 at 10:31 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.