Op sommige dagen is het heel leuk om spullen te bezorgen hier in het zuidwesten van Australië. Er zijn nog veel afgelegen plekken te vinden. Vandaag had ik een hele speciale bezorging, naar een afgelegen boerderij, helemaal in het zuiden. Verharde wegen gaan er niet heen.

Het is al een paar dagen erg regenachtig waardoor de wegen grote modderpoelen waren geworden met veel kuilen. De loodgieter had een goede plattegrond getekend met daarop aantekeningen waar ik ongeveer de afslagen moest nemen. Het leek allemaal te kloppen. Bij de boerderij aangekomen was er een kilometerslang modderpad dat ik moest volgen.

Wat zijn die boerderijen groot. Niet alleen de modder was erg lastig om te rijden maar er waren ook een heleboel obstakels op de weg: Koeien! En die wilden niet zomaar opzij gaan. Heel langzaam rijdend en slalommend kwam ik uiteindelijk bij een schuur. Er waren een paar mannen aan het werk maar die hadden nog nooit van de loodgieter gehoord. Oh, oh, had ik dan toch ergens een verkeerde afslag genomen. Gelukkig had ik een beetje bereik met de mobiele telefoon toen ik achterop de ute (utility vehicle, in Amerika pickup genoemd) stond en kon ik de loodgieter bereiken. Hij bleek onderweg te zijn en vroeg of ik een kwartiertje kon wachten. Inderdaad kwam hij er na een tijdje aan en bleek ik op de juiste plek te zijn aangeland. De weg terug was wat makkelijker omdat ik nu wist waar ik heen moest. Een leuk avontuurtje door een zeer mooie omgeving. Het enige nadeel was dat ik bij Reece de auto moest wassen…

This entry was posted on dinsdag, juni 16th, 2009 at 7:59 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.