Zucht… zucht… even diep ademhalen… Het gaat allemaal goed komen hoor, echt waar. Alleen tot nu toe hebben we nog niet veel geluk. De earthworksmeneer die vandaag zou komen voor de watertank voorbereiding kwam dus niet. Heeft ook niet gebeld. Typisch Australisch, dat komt hier regelmatig voor. Stonden wij dus vanavond vol verwachting voor het hek met z’n drietjes, te kijken naar.. nou niks dus. Mmmm.. Morgen weer een nieuwe ronde, nieuwe kansen. Wij hebben het bellen en zeuren ook al een beetje opgegeven, het helpt echt niet. Misschien maakt het de situatie zelfs alleen maar erger. Wij houden ons dus stil, en zitten in stilte duimen te draaien dat het hele circus eindelijk maar eens een keer mag beginnen.
Dan zitten wij op de eerste rij.

This entry was posted on maandag, december 1st, 2008 at 8:14 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.