Toen we besloten om een huis te gaan bouwen in plaats van kopen had ik nooit gedacht dat ik ook nog eens bouw-opziener zou worden. We zijn nog niet eens echt begonnen en het voelt nu al als een tweede baan. Overdag sta ik voor de klas en ’s middags ben ik verantwoordelijk voor het streamlinen van communicatie met de gemeente, de watertank mensen, de septic tank mensen, de earthworks mensen en de bouwbedrijfmensen. Ik heb zelfs al toestemming gevraagd om tijdens mijn DOTT (Duties Other Than Teaching) tijd op school wat mensen te mogen bellen… Dan is er ook nog een hond die moet worden uitgelaten, een huis dat schoongemaakt moet worden, eten dat moeten worden gekookt, 24 rapporten die moeten worden geschreven, lessen die moeten worden voorbereid.. shall I continue? Kortom: het is druk hier. Zo druk dat we de leuke uitstapjes die vroeger zo vanzelfsprekend waren nu echt moeten inplannen, en dat is jammer. Gelukkig weten we dat het tijdelijk is en dat we er uiteindelijk een heel mooi huisje voor terug krijgen waar we echt trots op kunnen zijn. En het is fijn dat de daylight saving nu is ingegaan, waardoor Eric ’s avonds nog met Joey kan spelen en lopen. Dat scheelt ook weer.. Mij lukt het spelen op het moment niet zo goed, aangezien er uit de X-ray blijkt dat er echt een scheur in het botje van mijn pink zit. Vandaar dus dat het nog steeds flink pijn doet. Volgens de arts moet ik gewoon mijn vingers aan elkaar blijven tapen en dan heelt het vanzelf.
Eric werkt ook heel hard, zijn overplaatsing naar de Margaret River vestiging gaat waarschijnlijk in Februari gebeuren. Dan hoeft hij ook minder te rijden, dus dat scheelt ook weer tijd. We komen er wel!
Fijn weekend allemaal!

This entry was posted on zaterdag, november 8th, 2008 at 7:05 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.