Eigenlijk was dit weekend helemaal volgepland met afspraken, maar op het laatste moment kreeg iedereen het te druk. Dus wij hebben nu een heerlijk rustig weekend. Heerlijk!!! Het is lang geleden dat we twee dagen de tijd hadden om lekker in huis rond te sloffen, kamers op te ruimen, achterstallig werk in te halen en te genieten met een boek op de luie stoel. Dat werd ook wel tijd, want we zijn allebei helemaal uitgeput van de afgelopen tijd. Vooral de bouw van het huis eist veel energie en tijd. We moeten het bouwbedrijf voortdurend op de huid zitten om te zorgen dat ze afspraken nakomen, dingen regelen en ons alles vertellen wat relevant is. Er blijkt nu weer een miscommunicatie te hebben plaatsgevonden, waardoor de Building Licence nog steeds niet kan worden afgegeven. Ze hebben ons ‘vergeten’ te vertellen dat er bepaalde gegeven van de septic tank naar de gemeente moesten worden gestuurd om de Building Licence te kunnen krijgen. Wij wisten nergens van! Gelukkig hebben we inmiddels geleerd om overal zelf achteraan te gaan, en dus ging ik gisteren naar het gemeentehuis om alles uit te zoeken. Nu kunnen we dus spijkers met koppen slaan, maar niet dankzij het bouwbedrijf. Het helpt natuurlijk ook niet dat we volledig inexperienced zijn qua bouwprocedure, met een heel nieuw jargon om te leren. Gelukkig blijken er op internet verschillende vertaalwebsites te zijn waar je bouwjargon kan invoeren dat dan vervolgens in duidelijke taal omgetoverd wordt. En we hebben lieve mensen om ons heen die overal al een keer ingetrapt zijn en niet bang zijn om ons daarover te vertellen. Van andermans fouten leer je ook!
Er breekt nu weer een drukke tijd aan want het is weer rapporten tijd op school. Over zes weken begint alweer de zomervakantie en alles moet over een week of vier klaar zijn. Ook is het erg druk in de klas, met de oudste kinderen die iedere dag weer proberen de leiding over te nemen. Een constant getouwtrek dus. Ook thuis trouwens, want Joey probeert nog steeds de baas te spelen. Hij ziet ons nog duidelijk als zijn ‘pack’, niet als de leiders. Daar proberen we heel actief verandering in te brengen. Er blijken vier gebieden te zijn waarop je je leiderschap duidelijk kunt maken: eten geven, weggaan en terugkomen, wandelen en gevaarlijke situaties. Ten alle tijde moet je dus als leider functioneren, en je hond duidelijk maken dat hij kan relaxen en dat jij als leider de touwtjes in handen hebt. Dat is niet makkelijk! Vooral niet met een slimme en actieve hond als Joey, die meteen je hele hand neemt als je hem 1 vinger geeft. Geen makkelijke eerste hond, maar wel een ongelooflijke schat. Hij is een echte speelhond, die onuitputbaar is. Eric voetbalt elke dag met hem, maar moet dat met twee ballen doen omdat Joey de bal niet meer loslaat als hij hem te pakken heeft. Dus geeft Eric de andere bal gewoon een trap, Joey laat de eerste bal los om de tweede te pakken en Voila: een spel! We moeten erg creatief zijn in onze oplossing. Wel bijzonder hoe Joey in vier weken al echt een gezinslid is geworden, we zouden hem niet meer kwijt willen!
Fijn weekend allemaal! Wat gaan jullie doen dit weekend?

This entry was posted on zaterdag, november 1st, 2008 at 2:56 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.