Na een heerlijk rustig weekendje Bridgetown hadden we vandaag een giga drukke dag. Allereerst moesten we van Bridgetown naar Busselton rijden, dat is ongeveer anderhalf uur. In Busselton zijn we naar Trimview Ceramics gegaan, het bedrijf waar we onze materialen voor de keuken, badkamers, laundry en toiletten moesten uitzoeken. Dat was best pittig! Ze hadden alleen maar kleine staaltjes met de kleuren en materialen, dus het is moeilijk om te bepalen wat nou precies bij elkaar past. Maar ik moet zeggen dat we het in anderhalf uur, zonder ruzie hebben gedaan. We kregen zelfs nog een compliment van de verkoper: hij zei dat de meeste koppels wel vier keer terug komen en iedere keer hun keuze weer veranderen. Niet slecht dus! We hebben de kleuren zo natuurlijk en neutraal mogelijk gehouden, zonder dat het saai wordt. Nou ja, dat is het idee. Het eindresultaat laat nog een paar maanden op zich wachten.
Na deze intensieve ochtend hebben we gegeten en zijn daarna onze bakstenen gaan bekijken. Je hebt hier namelijk behoorlijk veel keuze in kleuren en textuur. We hadden eigenlijk al besloten aan de hand van onze folder, maar toen we die bricks in het echt zagen bleken ze toch wel erg gelig te zijn. De saleslady liet ons vervolgens een nieuwe soort zien die wat lichter was en heel mooi bij ons dak zou staan. Verkocht! Echt prachtige, natuurlijke zandkleurige bricks. Die kiezen we dus!
Na dat avontuur zijn we naar een paar nieuwbouwwijken gereden om wat inspiratie op te doen voor de buiten kleuren. We moeten kiezen wat voor kleur we de verandah palen willen, de dakkapel en gables, de kozijnen en nog wat randjes enzo. We hebben een aantal goeie ideetjes opgedaan en weten nu al veel beter wat we willen. En ook wat we niet willen!
Uiteindelijk moesten we ook nog naar de dierenwinkel om daar flink wat spullen voor Joey in te slaan. Best duur hoor, een hond! We hebben geinvesteerd in een anti-blaf halsband, omdat hier in de buurt nogal wat ‘blaffers’ wonen. Daar gaat Joey natuurlijk gewoon mee blaffen, en dat willen we niet. Hij was al getraind met de halsband door zijn vorige eigenaren, dus hij blaft bij voorbaat al niet als hij de halsband om heeft. Prima dus! Nadat we voor een leger hondenspullen hadden ingeslagen was het dan eindelijk tijd om de hond in kwestie op te gaan halen. En dat was pittig…. Het voelde echt alsof we een kind bij zijn ouders weg haalden, echt vreselijk. Joey vond het allemaal wel prima, maar de tweeling van Dean en Joy was echt heel verdrietig. Ze waren het wel eens dat dit de beste oplossing was voor Joey, maar voor kinderen is dit soort dingen toch wel heel erg moeilijk. Ik had ook tranen in mijn ogen!
Nu is Joey dus hier. Raar hoor, een hond in huis. Hij ligt op het moment heerlijk op zijn bedje te slapen, even aan het bijkomen van alle spanningen. Hij moet erg wennen aan de nieuwe omgeving en geluiden, maar gelukkig ben ik de rest van de week thuis om hem bij te staan.
Alleen donderdag moeten we waarschijnlijk naar Bunbury voor onze Pre Start afspraak. Als dat doorgaat tenminste, want we hebben net een stevige fax gestuurd over de kosten waar we het helemaal niet mee eens zijn. We horen morgen wel hoe het verder gaat. We will keep you posted!

This entry was posted on maandag, oktober 6th, 2008 at 9:07 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.