Mijn ‘griepje’ blijkt het hele zuidwesten van Western Australia in de greep te houden: de statistieken zeggen dat 1 op de 3 mensen op dit moment ziek is. Het is een virus dat lijkt op griep, maar ook buikklachten, verkoudheid, duizeligheid, hoesten en algehele malaise veroorzaakt. De hele school is erdoor getroffen: vandaag hadden beide Junior Primary klassen maar 15 kinderen. In de middenbouw zijn er ook veel zieken. En het duurt heel lang voordat er herstel intreedt: sommige mensen (ik dus ook) lopen al weken rond met klachten.
Eric was de afgelopen dagen op cursus in Perth en moest gisterochtend ook ineens met spoed naar de dokter. Hij was zo duizelig bij het wakker worden dat hij niet op zijn benen kon staan. En het scheen niet minder te worden. Dat schijnt dus ook bij dit virus te horen. Gelukkig is het ergste nu achter de rug en komt hij vandaag weer lekker thuis.
Overigens is het niet abnormaal, dit gedoe. Er blijkt hier ieder jaar wel een flink virus rond te waren, maar voor Nederlandse begrippen is het bijna niet te bevatten. Hier is het namelijk niet donker, nat en steenkoud. Het is heerlijk weer, stralende zon en overdag meer dat twintig graden. Niet echt de winterse omstandigheden die normaal een griep veroorzaken. Nou ja, we komen er wel weer bovenop. De juicer maakt overuren en we proberen zoveel mogelijk rust te houden en gezond te eten. En dan komt het allemaal wel weer goed. Wel lekker trouwens, zo rustig in de klas…..

This entry was posted on Wednesday, September 3rd, 2008 at 4:09 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.