Op school loopt iedereen flink te stressen op het moment. De mevrouw van de inspectie komt aanstaande dinsdag om te kijken of onze school helemaal in orde is. Dit gebeurt iedere vier jaar, op alle non-overheid scholen. Er wordt van alles bekeken: de administratie, de lesroosters, de planning, het leerlingvolgsysteem, de speelplaats en speeltoestellen en nog veel meer. Mocht de inspectie iets vinden dat niet klopt, dan hebben we een probleem. Meestal wordt een periode gegeven waarin hetgeen dat niet klopt herstelt kan worden, maar niet altijd. En non-overheidsscholen krijgen geen subsidie meer als ze worden afgekeurd door de inspectie. Vandaar de stress.
Natuurlijk is het diezelfde overheid die de hele papierwinkel veroorzaakt heeft die we moeten bijhouden. Per kind hebben we inmiddels 22 formulieren met ‘outcomes’, voorwaarden waaraan het kind moet voldoen per bepaalde periode. Die outcomes zijn bepaald door het National Curriculum, gemaakt door de overheid. Een soort centraal lesplan voor iedere school. Aan de ene kant goed omdat zo geen enkel kind over het hoofd wordt gezien, aan de andere kant besteden leerkrachten waardevolle uren aan papierwerk, die ze anders hadden kunnen besteden aan het helpen van die kinderen.
Aan mij nu de taak om tijdens de inspectie van mijn klas aan de inspectrice uit te leggen hoe mijn papierwinke ’systeem’ in de praktijk werkt. Pfff… In het engels wel te verstaan! (de kans is erg klein dat het toevallig een Nederlandse is toch? )
Heel simpel gaat het als volgt op een Montessori school:
Een kind krijgt een lesje. Dat lesje wordt in mijn map genoteerd met een i (introduction), p (practise) of m (mastered) erbij. Dit noteer ik voor alle kinderen aan het einde van iedere dag. De planning met alle te geven lesjes maak ik om de week in het weekend. Eens in de vijf weken moeten alle gegeven lesjes uit mijn map overgebracht worden naar de ‘outcomes’, de voorheen beschreven pakketten van 22 formulieren. Voor elke vak zijn er meerdere formulieren. En aan de hand van deze outcomes en observaties worden er twee keer per jaar rapporten geschreven.
Slaapverwekkend verhaal, ik weet het. Tegenwoordig zijn er steeds meer leerkrachten die ontslag nemen omdat ze de papiermassa niet meer overzien. Dat kan ik absoluut begrijpen. En leg het ook nog maar eens uit aan de inspectie! Anyway, fingers crossed voor dinsdag, en als ik een antwoord op een vraag niet week zeg ik lekker gewoon dat dit mijn eerste jaar is als juf. Net goed!

This entry was posted on Sunday, August 17th, 2008 at 10:29 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.