Gisteren zijn we naar ons landje geweest om alvast wat bomen te (ver)planten. Gumtrees (Eucalyptus) zijn namelijk self-seeding, ze planten zich dus voort door zaden rond te strooien. We hebben hierdoor wel driehonderd piepkleine gum trees op ons landje, en dat is toch net iets teveel. Bovendien worden deze boompjes natuurlijk volledig geplet zodra de bouwvakkers het land op komen, dus we hebben de gezondst uitziende exemplaren gisteren rondom ons hek geplant. Scheelt ons weer geld, en we doen ook weer iets goed voor de zuurstofvoorziening! Nu moeten we helaas wel iedere dag bepakt en bezakt met allerlei flessen en jerrycans naar het landje om de baby boompjes water te geven, omdat het nog steeds niet regent. Maar ja…
Toen we gisteren dus aankwamen bij ons landje, werd onze aandacht meteen getrokken door een soort balie en twee stoelen, versierd met ballonnen, die op de ‘oprit’ van ons landje stonden. Eerst dachten we dat er iemand aan het kamperen was! Later zagen we ook dat de Gazebo helemaal versierd was… We snapten er niks van. Totdat Laurel, de makelaar, op kwam dagen. Ze vertelde dat het met de Paasdagen ‘open house’ was, in de hoop dat er veel mensen zouden komen kijken die interesse hadden voor een stuk land. (onze drie buurlandjes zijn nog te koop).
We moesten erg hard lachen, wat een bizarre verkoop techniek! Toch kwamen er best wat mensen langsgereden, waaronder een auto vol Singaporezen, die in Margaret River een vakantiehuisje willen gaan bouwen. Leuke mensen, maar we willen echte buren, die er ook gewoon gaan wonen!
Om onze bizarre ervaring af te sluiten, kwam Steve ook nog even langs. Steve is onze property developer, degene die het land dus gekocht heeft met zijn Syndicate, om het vervolgens op te delen in stukjes en door te verkopen. Hij doet dit in het hele zuid westen, dus die man moet ontzaglijk rijk zijn. Nou, dat was niet te zien… Stel je voor: aangefietst komt een ruig figuur, helemaal in het zwart, met een kaal hoofd, lange baard, oorbellen en gouden ringen. Voila! Steve, onze developer en bijna buurman… Hele aardige man, hij vertelde ons dat het Syndicate waarmee hij het land heeft gekocht een Bike groep is… Ze hebben allemaal Harley Davidsons! Wat een kleurrijke figuren wonen hier toch. Hij vertelde ook nog dat de huizen in de bossen (waarvan we alleen een stukje dak kunnen zien) bijna niet bewoond worden, want ze zijn van hele rijke mensen die ze gebruiken als vakantie huisje. We zijn dus in prima gezelschap!
We gaan zaterdag naar Bunbury, voor een laatste afspraak met de aannemer. Ik belde hem net, en hij zit tot zijn oren in het papierwerk, omdat we zoveel extra en andere dingen willen dan het basis ontwerp. Spannend!

This entry was posted on dinsdag, maart 25th, 2008 at 2:31 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.