Het is alweer een tijdje geleden dat we een berichtje hebben geschreven. Alles gaat hier rustig z’n gangetje. Afgelopen maandag ben ik naar Bunbury geweest om de auto op LPG gas te laten zetten. Ik moest hem al om half 8 inleveren dus ben ik zo rond 6 uur vertrokken. Het was nog donker en de lampen van onze nieuwe auto blijken niet zo erg goed licht te geven. Ik denk dat de lampen niet zo goed zijn en het feit dat ze erg naar beneden schijnen, lijkt ook niet te helpen. Het zicht is ongeveer 3 meter. Dus ik heb gewoon maar de andere auto’s gevolgd…

Om 9 uur ben ik de stad even rond gelopen en om 10 uur had ik een afspraak bij de aannemer die voor ons een offerte zou opstellen. Hij had opgebeld dat hij alles binnen had en ik dacht dat ik gewoon de papieren kon ophalen maar dat bleek toch weer anders te gaan, typisch Australisch. Toen ik aan zijn bureau zat, begon hij driftig een plattegrondje van ons huis te knippen en te plakken. Het duurde een tijdje maar het resultaat zag er best wel aardig uit. Ook had hij een lijstje met prijzen die hij nog even in een spreadsheet moest zetten. Sommige dingen moest hij nog navragen maar uiteindelijk heeft hij alles op een rijtje gezet. Dat gaat nu naar een afdeling die de offerte gereed gaat maken. Het ziet er goed uit, behalve de prijs voor de veranda’s die we rond het huis willen. Daar vragen ze een klein fortuin voor. Dus we wachten maar even af wat de definitieve offerte wordt. Van daaruit kunnen we gaan schrappen wat we niet willen en aangeven welke opties we wel willen.

Uiteindelijk stond ik pas tegen enen op straat. Ik had met Sonja afgesproken dat ik haar zou ontmoeten bij het ziekenhuis. Ze had namelijk een afspraak met de specialist om te bespreken wat er met haar schouder gaat gebeuren. Zoals altijd liep het ziekenhuis een beetje uit en waren we pas zo rond 4 uur klaar. Sonja moet geopereerd gaan worden. Het wordt een operatie waar ze een paar gaatjes boren in haar arm en dan met een cameraatje een operatie kunnen uitvoeren, of zoiets… De dokter heeft haar gerustgesteld dat ze na de operatie al na een paar dagen weer kan werken. Helaas is er een wachtlijst van zo’n 9 maanden.

Aan het einde van de middag hebben we nog even gewinkeld en een goedkoop tentje gekocht. Nu kunnen we lekker weekendjes weg zonder dat het een fortuin kost aan huisjes. Uiteindelijk konden we om 7 uur onze auto ophalen en waren we om 9 uur thuis. Een lange dag…

Voor de rest hebben we onze Nederlandse fietsen verkocht. We gebruikten ze eigenlijk nooit omdat ze met de drie versnellingen niet erg geschikt waren voor het heuvelachtige gebied. En rijden op de weg is hier in Australie gekkenwerk. Fietspaden kennen ze amper en je moet dus op smalle wegen fietsen waar auto’s met 110km/uur voorbij sjezen. Op de vele bospaadjes kan je gelukkig wel heerlijk uren rijden zonder iemand tegen te komen. Maar onze Nederlandse fietsen kunnen niet zo goed tegen onverhard. We gebruiken daarvoor onze mountain bikes die een stuk robuuster zijn. Al met al hebben we dus onze fietsen te koop gezet en verkocht aan mensen uit Perth. Ze hebben Nederlandse ouders en vinden het gigantisch leuk om Nederlandse fietsen te hebben.

En om nog even op de autoverlichting terug te komen. Gisteren heb ik online een setje Philips X-treme Power lampen gekocht. Die schijnen erg goed te zijn. Zodra ik ze heb, laat ik de verlichting ook goed afstellen. Ik hoop dat dat helpt.

This entry was posted on Wednesday, March 12th, 2008 at 7:41 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.