Gevoelens van geluk en paniek wisselen elkaar snel af in onze hoofden en harten. Waar zijn we aan begonnen? Maar ook: wat een fantastische plek en wat een prachtig huis gaan wij daar neerzetten! Het komt allemaal perfect uit: we mogen in ons huurhuis blijven tot volgend jaar November tegen een redelijke huurprijs, en wanneer ik vanaf februari meer ga verdienen als teacher gaan ook de aflossingen voor de hypotheek in. Dat komt dus echt goed uit. We hoeven in de eerste instantie ook niet zoveel te lenen omdat we pas later gaan bouwen. Zoals het er nu uitziet gaan we een kithome kopen. Dat is een huis met een ijzeren frame dat al gedeeltelijk in elkaar wordt gezet in de fabriek. Veel goedkoper dan bouwen met stenen, en er zijn prachtige ontwerpen op de markt. En veel brandveiliger dan de traditionele houten huizen hier, en termieten houden ook niet van staal. Voor ons lijkt het de perfecte oplossing. Zo’n huis zet je in een paar weken neer, dus hoeven we pas rond juli volgend jaar aan het werk op het land. Tot die tijd is het plannen, dromen en hard werken om te sparen voor die dromen. We zijn gisteravond na het eindejaarsconcert van mijn school meteen even naar ‘ons’ stukje Oz gereden om een toast uit te brengen op dit succes. Er cirkelden twee Eagles boven onze hoofden en de weilanden zaten propvol (letterlijk) met kangoeroes. Wat wil een mens nou nog meer?

This entry was posted on vrijdag, december 14th, 2007 at 6:27 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.