Nu de lente hier weer begonnen is komen uit alle hoeken en gaten huisdieren gekropen die we nog niet eerder hadden gezien. Zo stikt het hier momenteel van de muggen, maar die blijven gelukkig (meestal) braaf buiten op ons wachten. Maar toen we vanmorgen bezig waren met schoonmaken hier in huis, kwamen we onverwacht twee dikke White Tailed spiders tegen. En als ik zeg dikke, dan bedoel ik ook dikke. Dik genoeg om een beetje duizelig van te worden bij het ontdekken. Eentje zat er tussen de was in de wasmand en ik greep er bijna in. Wanneer je wordt gebeten door een White Tailed spider dan moet je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. De plek waar het gif in wordt gespoten zwelt namelijk helemaal op en uiteindelijk gaat de huid heel erg zweren en ontsteken. Bah bah bah. Gelukkig zag ik de spin dus op tijd en zit ie nu voor straf in een klein doosje, omdat we doodsbang, maar ook op een vreemde manier gefascineerd zijn door zo iets kleins dat zo gevaarlijk kan zijn. Eigenlijk zien we hier in huis zelden een spin, maar in de loop van de ochtend liep er dus nog een groter exemplaar van een White Tailed spider door de woonkamer te paraderen. Die zit nu ook in een klein doosje te balen, buiten op de tafel. Want wat moet je daar nou mee? Hoe maak je ze nou dood? Ik ga er echt niet op staan, dat wordt zo messy! Eric is dus maar vastberaden naar de hardware store gegaan en is gewapend met echt spinnengif terug gekomen. Dat spuit je in alle hoeken, gaten en kiertjes en daardoor vallen alle spinnen (en andere engbekken) op slag dood neer. Tenminste…dat staat op de verpakking…

This entry was posted on Saturday, October 20th, 2007 at 4:37 pm and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.