Paspoort vernieuwen
3 October 2007 door EricHet was weer zover, mijn paspoort moest vernieuwd worden. De eerste keer sinds we in Australie wonen. Een Nederlands paspoort kan je hier niet zomaar bij bij de gemeente vernieuwen maar je moet naar het Nederlandse Consulaat. Voor ons betekent dat een reis naar Perth. Toen we een afspraak maakten, vertelden ze ons dat de pasfoto’s aan bepaalde eisen moesten voldoen. We moesten deze laten maken bij een speciaal door het Nederlandse Consulaat aangewezen fotograaf. Nu blijkt er voor heel Western Australia maar een fotograaf te zijn die deze pasfoto’s kan maken en die zit ook in Perth.
Het Nederlandse Consulaat is alleen ’s morgens twee uurtjes geopend en omdat het voor ons vier uur reizen is, besloten we om twee dagen naar Perth te gaan. We hadden via Internet een hotelkamer geboekt en gisteren vertrokken we met goede moed.
In Perth aangekomen begon de zoektocht naar het hotel. We hebben een goed stratenboek maar bijna alle straten in de binnenstad bleken eenrichting te zijn. Toen we dus dachten heel dichtbij te zijn, werden we gedwongen om om te rijden en raakten we steeds verder verwijderd van het hotel. Gelukkig kan Sonja goed kaartlezen en na een tijdje rondgecirkeld te hebben rond het hotel konden we een parkeerplaats vinden in de buurt en liepen we naar het hotel. Het bleek een redelijk goed hotel te zijn en nadat we ingechecked waren, zijn we op zoek gegaan naar de fotograaf. Deze bleek een stukje buiten de binnenstad te zitten maar na de reis vonden we het wel lekker om onze benen te strekken. Onze verwachtingen waren hoog gespannen omdat we wisten dat het heel erg moeilijk is om goede pasfotos te laten maken. Toen we de fotozaak binnenkwamen, werden we verwelkomd door een zeer oud Chinees vrouwtje dat gebrekkig Engels sprak. Ik vertelde haar waarvoor ik kwam en ik moest plaatsnemen voor een laken dat aan de muur hing. Even later kwam zij terug met een klein digitaal cameraatje en voor dat ik er erg in had, had ze al een foto gemaakt. Het geheugenkaartje stopte ze vervolgens in zo’n direct-klaar afdrukmachine en wilde gelijk gaan afdrukken. Toen ik meekeek zag ik dat door de flits mijn voorhoofd heel erg glimmend was en ik vroeg of dat geen probleem zou zijn. Gelukkig vond ze ook dat het er niet zo goed uitzag en vroeg mij of ik mijn voorhoofd even af wilde vegen voor een nieuwe poging. De tweede foto was weer net zo snel gemaakt als de eerste keer en een paar minuten later stond ik op straat met een serie foto’s. Ze had het op diverse groottes afgedrukt zodat het Consulaat de beste eruit kon kiezen.
Vanmorgen zijn we naar het Nederlandse Consulaat geweest. Het bleek gewoon een kantoorgebouw te zijn, net buiten het centrum van perth. We werden heel vriendelijk geholpen maar ik was nog steeds niet zeker of de pasfoto’s goed zouden zijn. Gelukkig bleken ze goed te zijn, althans volgens de mevrouw achter de balie. Alles wordt nu opgestuurd naar Nederland en als de foto’s niet goed zijn moeten we ze nog een keertje overdoen. Dat zou voor ons betekenen dat we nog een keertje naar Perth moeten. Laten we dus maar duimen dat ze goed zijn…
Voor de rest hebben we in Perth nog wat gewinkeld. Sonja is heel goed geslaagd voor nieuwe kleding en schoenen. Ze hebben hier trouwens een aantal tweedehands kledingzaken in Australie, en we zijn naar Good Sammy geweest. Heel goedkoop heb je tweedehands kleren waarvan je niet kan zien dat het al gedragen is en heel netjes gewassen. En we zijn ook nog even naar de Ikea geweest! Ja, we hebben in Perth ook een Ikea! Het bleek echter heel erg klein te zijn maar wel gigantisch druk. Een echtpaar dat naast ons zat, toen we de beroemde Ikea gehaktballetjes aan het eten waren, vertelde ons dat het de op een na kleinste Ikea ter wereld was. De artikelen zijn echter wel hetzelfde als alle andere Ikeas en we hebben dan ook veel leuke dingetjes aangeschaft. Ook een heel leuk eettafeltje met vier stoelen, die ik zojuist in elkaar heb gezet. De kamer ziet er nu een stuk gezelliger uit!
4 October 2007 om 5:30 pm
Ik moest wel lachen om het paspoortverhaal, lijkt op onze “paspoortfoto ervaring” (ook met een kleine digicam, alleen had onze fotograaf het niet helemaal begrepen en moesten we alsnog naar een andere!)
Hopelijk worden die van jullie goedgekeurd!
groetjes Ira
5 October 2007 om 10:22 pm
Haai, wat een gedoetje zeg. Als jullie de regels willen weten voor pasofoto’s (hoop dat het niet nodig is natuurlijk!) dan kan dat misschien via internet en anders ga ik wel langs het gemeentehuis.
Wel leuk die mini Ikea, hier wordt alles alleen maar bigger and meaner. Niet leuk niet.
Maar mijn huis is ook big maar friendly, heb ook een aantal furry friends vrees ik. Maar wie ben ik om daar helemaal in mn eentje te wonen, heb toch wel drie kamers over natuurlijk. Ze beperken zich alleen niet tot de kamers, sterker nog, denk dat ze wat claustrofobisch zijn in mijn voordeel. Want ze bevinden zich hoorbaar tussen muren en plafonds, en zien, kan ik ze niet. Heb ze dus nog niet ontmoet maar het klinkt als een eekhoorn en eet als een wasbeer, rara wat is het. En rara, hoe lang kunnen mijn muurtjes het aan? Ach, eenzaam ben ik zo in ieder geval niet. Ik praat maar wat met ze.
Goh wat een lang verhaal, maar misschien stuurt nog iemand een tip hoe ik ze vriendelijk doch dringend kan voorstellen zich niet verder voort te planten voor ze met zn allen door mn plafond storten (zoals in mn droom) oh zei ik dat hardop?
XXX
fem