Het valt niet mee om een beslissing te nemen, vooral niet nu we steeds meer info verzamelen over het prachtige huisje op zes acres in Stanley, waar we serieus in geinteresseerd waren. Er komen steeds meer dingen aan het licht waar we ons niet in kunnen vinden. Het belangrijkste probleem is dat de property aan een onverharde weg ligt waar nogal veel logtrucks overheen gaan, aangezien er een Pine plantation om de hoek is. Nu ben ik driftig aan het bellen geslagen met de Plantation Company om een idee te krijgen van het verkeer dat voor het huis langs zou denderen. Dit levert niet alleen maar lawaai en gevaar op de weg op, maar ook heel veel stof en beweging in de grond en de fundering van het huis. De hele aardige man die ik sprak wees me op het feit dat de plantage bomen op dit moment zo ongeveer klaar zijn om omgehakt te worden. We hebben het hier over 500 hectare aan bomen. Die worden de komende vijf jaar in delen omgehakt en vervoerd, zodat we steeds een paar maanden lang dag en nacht logtrucks over de weg zouden hebben. Die gaan niet langzaam, en de man had het over zestig truckbewegingen per dag. Tja, dat was wel de beslissende informatie voor ons. Daar gaan we ons niet aan wagen. Wel ontzettend jammer, want wat was het een heerlijk project geweest om die oude Homestead uit 1850 op te knappen. Jammer jammer…
Verder kwamen we erachter dat buiten die uitdaging van het restaureren van oude gebouwen, Victoria ons niet veel te bieden heeft dat we hier niet zouden kunnen vinden. Behalve betaalbare grond dus. We hebben over het huisje dus een beslissing genomen: dat kopen we niet. Maar we laten het wel gaan met pijn in ons hart. Dat wordt zolangzamerhand een bekend verhaal……..

This entry was posted on vrijdag, juli 27th, 2007 at 7:47 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.