Vandaag zijn we drie jaar getrouwd. Reden voor een feestje, maar ook voor bezinning. De afgelopen drie jaar is nog het beste te vergelijken met een ritje in een achtbaan, die een paar keer over de kop gaat. Deels natuurlijk onze eigen schuld, door een emigratie in gang te zetten. Maar ook het verliezen van twee dierbaren in twee jaar is ons niet in de koude kleren gaan zitten. Juist die twee mensen hebben een belangrijke rol gespeeld op onze trouwdag. Oom Ab doordat hij gewoon een geweldige man was die altijd tijd voor je had, en mama omdat ze in mijn leven een hoofdrol speelde. En omdat ze onze trouwdag tot in de puntjes had geregeld en geregisseerd. In combinatie met prachtig weer, een geweldige locatie en waanzinnige gasten was onze trouwdag echt de mooiste dag van ons leven. We denken er nog steeds met een heel fijn gevoel aan terug.

We gaan straks onze spullen pakken en een picknickmand klaarmaken, omdat we vannacht lekker in het zeer luxe Yallingup Caves House gaan logeren. Een vier sterren hotel, direct aan de zee. We maken er maar gelijk weer een leuk weekeindje van, picknicken in de bossen, rondkijken in een paar caves in de buurt van het hotel, strandwandeling, lekker uit eten…. We moeten onszelf toch af en toe een beetje verwennen.

Het huizenverhaal is nog steeds niet verder tot ontwikkeling gekomen. Gisteren ben ik nog langs de Real estate agent gegaan. Ze vertelde me dat onze application ‘positief’ is, dat wil zeggen dat we een goede kans maken om het huis te mogen huren. Wat denken ze wel, het lijkt wel alsof zij jou een plezier doen, en dat tegen een huur van $270 per week! Het is echt belachelijk. Maar goed, we hebben het ervoor over op de korte termijn. Eric raakt nu bijna iedere dag wel een kangoeroe en moet meerdere keren een noodstop maken. En ik rij nu nog binnendoor over de onverharde wegen naar Margaret River, omdat het regenseizoen nog steeds niet echt is begonnen. Wanneer de oversteekplaats onder water komt te staan, dan moet ik iedere dag nog een 30 kilometer extra rijden om op mijn werk te komen. En dat tikt lekker aan… Dus we hebben eigenlijk geen andere optie dan verhuizen.

We houden jullie op de hoogte. Fijn weekend allemaal! 

This entry was posted on zaterdag, mei 19th, 2007 at 8:04 am and is filed under Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.